Προπτυχιακές Σπουδές

Λίγα Λόγια για το Τμήμα

Οι σπουδές στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας διαρκούν οκτώ (8) διδακτικά εξάμηνα (τέσσερα – 4 – έτη). Οι φοιτητές/τριες καλούνται να παρακολουθήσουν (επιτυχώς) 20 Υποχρεωτικά μαθήματα (Υ) που ανήκουν στον τομέα της πληροφορικής και των πολιτισμικών σπουδών.

Υποχρεωτικά μαθήματα (Υ) διδάσκονται στα τρία (3) πρώτα έτη σπουδών (έξι πρώτα εξάμηνα), ενώ στο τελευταίο (τέταρτο) έτος (έβδομο και όγδοο εξάμηνο) οι φοιτητές/τριες καλούνται να παρακολουθήσουν μόνον μαθήματα υποχρεωτικά κατ’ επιλογή (ΥΕ). Τα Υποχρεωτικά μαθήματα (Υ) προσφέρονται ως εξής :4 (τέσσερα) κατά το πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο εξάμηνο (α΄ & β΄ έτος), και 2 (δύο) κατά το πέμπτο και έκτο εξάμηνο (γ΄ έτος).

Το πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας (Τ.Π.Τ.Ε.) έχει δομηθεί με βάση τα διεθνή πρότυπα προγραμμάτων σπουδών στο διεπιστημονικό πεδίο της Πολιτισμικής Πληροφορικής.

Καθώς οι επιστημονικοί τομείς που καλύπτει το Τμήμα εξελίσσονται συνεχώς, επιδιώκεται συνεχώς η ανανέωση του περιεχομένου των μαθημάτων που διδάσκονται, αλλά και η εισαγωγή νέων, ώστε το Τμήμα να διασφαλίσει τόσο την άρτια και υψηλού επιπέδου εκπαιδευτική διαδικασία, όσο και την επιστημονική έρευνα. Σ’ αυτό το πνεύμα ολοκληρώθηκε η αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών του Τμήματος, το 2013, το οποίο ισχύει από το ακαδημαϊκό έτος 2013-2014.

Το Πρόγραμμα Σπουδών του Τμήματος αναλύεται ως εξής:

Οι φοιτητές/τριες καλούνται να παρακολουθήσουν (επιτυχώς) 20 Υποχρεωτικά μαθήματα (Υ) που ανήκουν στον τομέα της πληροφορικής και των πολιτισμικών σπουδών.

Υποχρεωτικά μαθήματα (Υ) διδάσκονται στα τρία (3) πρώτα έτη σπουδών (έξι πρώτα εξάμηνα), ενώ στο τελευταίο (τέταρτο) έτος (έβδομο και όγδοο εξάμηνο) οι φοιτητές/τριες καλούνται να παρακολουθήσουν μόνο μαθήματα υποχρεωτικά κατ’ επιλογή (ΥΕ).

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες καλούνται να επιλέξουν (τουλάχιστον) 24 μαθήματα από την κατηγορία των Υποχρεωτικών κατ’ Επιλογή (ΥΕ) προκειμένου να ολοκληρώσουν επιτυχώς τη φοίτησή τους.

Κατά το πρώτο (α΄) έτος (πρώτο και δεύτερο εξάμηνο) και το δεύτερο (β΄) έτος (τρίτο και τέταρτο εξάμηνο) καλούνται να επιλέξουν 1 (ένα) Υποχρεωτικό κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μάθημα ανά εξάμηνο, ενώ στο τρίτο (γ΄) έτος (πέμπτο και έκτο εξάμηνο) καλούνται να επιλέξουν 4 (τέσσερα) Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα ανά εξάμηνο. Στο τέταρτο (δ΄) (και τελευταίο) έτος (έβδομο και όγδοο εξάμηνο) καλούνται να επιλέξουν 6 (έξι) Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα ανά εξάμηνο.

Βασικό τμήμα της φοίτησης αποτελεί η διεξαγωγή Θερινής Πρακτικής Άσκησης (ΘΠΑ), είτε κατά το τρίτο (3ο), είτε κατά το τέταρτο (4ο) έτος σπουδών, καθώς και η συγγραφή Πτυχιακής Εργασίας (ΠΕ).
Αν και οι δύο δραστηριότητες εντάσσονται στην κατηγορία των μαθημάτων Υποχρεωτικά κατ' Επιλογή (ΥΕ), πρόκειται για δυο εκπαιδευτικές δραστηριότητες που συμβάλουν ιδιαιτέρως στην απόκτηση εξειδικευμένης γνώσης και εμπειρίας.

Το Πρόγραμμα Σπουδών συγκροτείταιαπό τις ακόλουθες κατηγορίες μαθημάτων:

1. Ως Υποχρεωτικά (Υ) ορίζονται :

Τα 20 μαθήματα που προσφέρονται κατά τα τρία πρώτα έτη (έξι εξάμηνα) σπουδών ως Υποχρεωτικά (Υ).

Αναλυτικά:

4 μαθήματα Υ στο A΄ εξάμηνο,

4 μαθήματα Υ στο B΄ εξάμηνο,

4 μαθήματα Υ στο Γ΄ εξάμηνο,

4 μαθήματα Υ στο Δ΄ εξάμηνο,

2 μαθήματα Υ στο Ε΄ εξάμηνο

2 μαθήματα Υ στο Στ΄ εξάμηνο.

2. Ως Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) ορίζονται:

Α. Όλα τα υπόλοιπα μαθήματα που προσφέρονται στο ενδεικτικό πρόγραμμα σπουδών, ως Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) από το Τ.Π.Τ.Ε.

Β. Επίσης ως Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) πιστώνονται στους φοιτητές και τις φοιτήτριες του Τ.Π.Τ.Ε. και τα διατμηματικά μαθήματα {ο/η κάθε φοιτητής/τρια του Τ.Π.Τ.Ε. έχει δικαίωμα να συμπεριλάβει στα συνολικά μαθήματα του πτυχίου του/της έως τρία (3) μαθήματα αυτής της κατηγορίας} των υπόλοιπων Τμημάτων της Πανεπιστημιακής Μονάδας της Μυτιλήνης, εφόσον βέβαια, τα Τμήματα αυτά προσφέρουν τα μαθήματα του προγράμματος σπουδών τους, και σε φοιτητές/τριες άλλων τμημάτων, ως διατμηματικά.

Γ. Η Πτυχιακή Εργασία (ΠΕ).

Δ. Η Θερινή Πρακτική Άσκηση (ΘΠΑ).

Ε. Τα μη-αντιστοιχισμένα μαθήματα στα οποία θα επιτύχει φοιτητής/τρια στα πλαίσια του προγράμματος Erasmus+ σε κάποιο πανεπιστήμιο του εξωτερικού.

Α. Φοιτητές/Φοιτήτριες που θα επιλέξουν να εκπονήσουν Πτυχιακή Εργασία (η οποία είναι μάθημα Υποχρεωτικό κατ’ Επιλογή), θα πρέπει:

• να έχουν επιτύχει στα 20 Υποχρεωτικά (Υ) μαθήματα (των έξι πρώτων εξαμήνων σπουδών).

• να έχουν επιτύχει σε (τουλάχιστον) 23 Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα. Ένα από τα Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα μπορεί να είναι η Θερινή Πρακτική Άσκηση (ΘΠΑ).

Συνολικά πρέπει να έχουν επιτύχει σε τουλάχιστον 44 μαθήματα και να έχουν συγκεντρώσει τουλάχιστον 132 Διδακτικές Μονάδες και τουλάχιστον 240 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS).

Β. Φοιτητές/φοιτήτριες που δεν θα επιλέξουν να εκπονήσουν Πτυχιακή Εργασία (η οποία είναι μάθημα Υποχρεωτικό κατ’ Επιλογή) θα πρέπει:

• να έχουν επιτύχει στα 20 Υποχρεωτικά (Υ) Μαθήματα (των έξι πρώτων εξαμήνων σπουδών)

• να έχουν επιτύχει σε (τουλάχιστον) 24 Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα. Ένα από τα Υποχρεωτικά κατ’ Επιλογή (ΥΕ) μαθήματα μπορεί να είναι η Θερινή Πρακτική Άσκηση (ΘΠΑ).

Συνολικά πρέπει να έχουν επιτύχει σε τουλάχιστον 44 μαθήματα και να έχουν συγκεντρώσει τουλάχιστον 132 Διδακτικές Μονάδες και τουλάχιστον 240 Πιστωτικές Μονάδες (ECTS).

Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι η καταβολή των 10 € (απόφαση της με αριθμ. 23/30.03.2017 συνεδρίασης της Συγκλήτου) για την έκδοση πτυχίου/διπλώματος των φοιτητών/τριων σε περγαμηνή, θα γίνεται πλέον σε τραπεζικό λογαριασμό της Εταιρεία Αξιοποίησης και Διαχείρισης Περιουσίας Πανεπιστημίου Αιγαίου Α.Ε. και για ένα μικρό χρονικό διάστημα (περίπου ενός μήνα). Μόλις ενεργοποιηθεί η λειτουργία του e-shop της Εταιρείας, η διαδικασία (κατάθεση χρημάτων και αυτόματη ενημέρωση της Γραμματείας) θα ολοκληρώνεται εξολοκλήρου ηλεκτρονικά μέσω της σχετικής πλατφόρμας (υπολογίζουμε ότι η διαδικασία αυτή θα είναι διαθέσιμη περίπου σε ένα μήνα).

Μέχρι να τεθεί σε λειτουργία η ηλεκτρονική πλατφόρμα της Εταιρείας, η διαδικασία που θα ακολουθείται από τους /φοιτητές/τριες και τις Γραμματείες είναι η ακόλουθη:

- Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που αιτούνται έκδοση του πτυχίου/διπλώματός τους σε περγαμηνή θα πρέπει να καταθέτουν (σε υποκατάστημα της τράπεζας ή ηλεκτρονικά) το αντίτιμο των 10€ στο λογαριασμό της ALPHA BANK με τα ακόλουθα στοιχεία:

ALPHA BANK

Αρ. Λ/σμού: 60 100 2001 000 158

IBAN: GR45 0140 6010 6010 0200 1000 158

BIC/SWIFT: CRBAGRAAXXX

Επωνυμία: Εταιρεία Αξιοπ/σης & Διαχ/σης Περιουσίας Παν/μίου Αιγαίου

Στην αιτιολογία της κατάθεσης πρέπει να αναγράφεται το ονοματεπώνυμο και ο αριθμός μητρώου του φοιτητή/τριας.

- Αφού γίνει η κατάθεση, οι φοιτητές/τριες θα καταθέτουν ή αποστέλλουν (με e-mail) την απόδειξη κατάθεσης στη Γραμματεία του Τμήματός τους ώστε να εκδοθεί η περγαμηνή .

ΠΡΩΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Από το ξεκίνημα της ιστορίας της ανθρώπινης περιπέτειας, η εξέλιξη της επικοινωνίας καθόρισε τους ρυθμούς των πολιτισμικών ανακατατάξεων και την πορεία της γνώσης. Στο συγκεκριμένο εισαγωγικό μάθημα παρουσιάζονται σε ένα ευρύτερο ιστορικό/κοινωνικό πλαίσιο το έντυπο, το ραδιόφωνο, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση και το διαδίκτυο ως τεχνολογίες που καθόρισαν και καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό, τις οικονομικές, πολιτιστικές αλλά και τις κοινωνικές εξελίξεις στο σύγχρονο κόσμο. Η ιστορία των μέσων αντιμετωπίζεται κριτικά εξετάζοντας κατά περίπτωση τις επιδράσεις τους στις ανθρώπινες συμπεριφορές, ατομικές και συλλογικές. Η εφεύρεση της τυπογραφίας αντιμετωπίζεται ως σημαντικός σταθμός στη διαμόρφωση του σύγχρονου δυτικού κόσμου, καθώς συνέβαλε καταλυτικά στις επαναστάσεις και επανατοποθετήσεις που έλαβαν χώρα μετά τον 14ο αιώνα. Η Ιταλική Αναγέννηση, η Προτεσταντική Μεταρρύθμιση, ο Γαλλικός Διαφωτισμός, η Βιομηχανική Επανάσταση, η Πυρηνική Επανάσταση καθώς και η Επανάσταση της Πληροφορίας εξετάζονται μέσα από την οπτική των επικοινωνιακών εξελίξεων και των κοινωνικών συνθηκών που διαμορφώθηκαν μετά την εφεύρεση του τότε άσημου Γερμανού μεταλλουργού.
Διαλέξεις, προβολές και ασκήσεις κατ’ οίκον που αφορούν τη χρήση της κάμερας και απλών προγραμμάτων μοντάζ . Η προβολή αποσπασμάτων από ταινίες όλων των ειδών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διδασκαλίας και γι’ αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η συνεχής παρουσία στις διαλέξεις του μαθήματος.
Το μάθημα περιλαμβάνει τη διδασκαλία σε: Γενικές αρχές σχεδίασης προγραμμάτων, αλγόριθμοι, λογικά διαγράμματα ροής, τεχνικές σχεδιασμού αλγορίθμου, επίλυση αλγοριθμικών προβλημάτων. Εισαγωγή στον προγραμματισμό. Η γλώσσα Pascal. Συντακτικό της γλώσσας: μεταβλητές, σταθερές, εκφράσεις, βασικοί τύποι δεδομένων, προτάσεις, τελεστές. Είσοδος/έξοδος δεδομένων. Εντολές ελέγχου ροής. Επαναλήψεις, πίνακες. Mελέτη και παρουσίαση προχωρημένων τεχνικών αλγοριθμικού, σχεδιασμού με τη γλώσσα Pascal: υποπρογράμματα, εγγραφές και διαχείριση αρχείων.
Το μάθημα είναι μια εισαγωγή στη Θεωρία του Πολιτισμού. Αναλύει τη σχέση του πολιτισμού με το χώρο, την κοινωνία, την οικονομία και τις νοοτροπίες. Επίσης, αναλύει τις έννοιες πολιτισμός και κουλτούρα όπως αυτές καθιερώθηκαν διακριτά στις δυτικές κοινωνίες κατά τους προηγούμενους αιώνες. Στη συνέχεια εστιάζει στη διαμόρφωση της νεωτερικότητας και τη μελέτη του πλαισίου στο οποίο εξελίχθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Μελετά την εξέλιξη του σύγχρονου κράτους, τον κοινωνικό μετασχηματισμό, τις σχέσεις των φύλων, τις κοινωνικές τάξεις, τον αντίκτυπο του Διαφωτισμού στην κοινωνία και τον πολιτισμό της Δύσης, τις συλλογικές παραστάσεις, το ρόλο της θρησκείας και την αντιμετώπιση των μη δυτικών κοινωνιών και πολιτισμών από τις δυτικές κοινωνίες. Η διεξαγωγή του μαθήματος υλοποιείται μέσα από δεκατρείς θεματικές διαλέξεις. Μέρος του υλικού που χρησιμοποιείται στις διαλέξεις αναρτάται στην ηλεκτρονική σελίδα του μαθήματος. Κατά την παράδοση των διαλέξεων προτρέπεται η συμμετοχή των φοιτητών με τοποθετήσεις και απόψεις με σκοπό την κατανόηση των εννοιών.
Σκοπός του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών με τις βασικές αρχές της σύγχρονης φιλοσοφικής/θεωρητικής συζήτησης γύρω από την έννοια της τεχνολογίας καθώς και τις κύριες όψεις του τεχνολογικού φαινομένου (αλλά και των μετασχηματισμών του) από την προϊστορία έως τον 21ο αιώνα. Με το πέρας του μαθήματος, οι φοιτητές θα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν διαχρονικά τον κρίσιμο ρόλο των κοινωνικο-πολιτικών σχέσεων και ιδεολογικών αλλαγών στην ενθάρρυνση και προώθηση νέων τεχνολογιών αλλά και να περιγράψουν με ακρίβεια τις συνθήκες εμφάνισης και ανάπτυξης της σύγχρονης ψηφιακής τεχνολογίας, υπογραμμίζοντας την αμοιβαία παραγωγική σχέση της με την επιστήμη και την ανταπόκρισή της σε νέα κοινωνικά πρότυπα και οικονομικό-πολιτικές ατζέντες.
Η σύγχρονη πραγματικότητα της παρουσίας ποικίλων ομάδων στις δυτικές κοινωνίες που διεκδικούν αναγνώριση κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων έθεσε το ζήτημα των ταυτοτήτων στο επίκεντρο των λόγων περί της πολυπολιτισμικότητας. Το μάθημα εστιάζει στη συζήτηση για την ταυτότητα στις κοινωνικές επιστήμες αναδεικνύοντας και αναλύοντας μεταξύ άλλων: α) τη σχέση/αντίθεση ομοιότητας και διαφοράς που αποτελεί προϋπόθεση για τη διαμόρφωσή της β) τη σχέση/αλληλόδραση ατομικής και συλλογικής ταυτότητας, γ) το ρόλο των κατηγοριοποιήσεων, των εσωτερικών διαδικασιών αυτοπροσδιορισμού αλλά και εκείνων εκ μέρους των Άλλων, που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του υφιστάμενου και συχνά άνισου συσχετισμού δυνάμεων σε μια δεδομένη πολιτική και ιστορική συγκυρία.
Διαλέξεις, δραστηριότητες εντός της αίθουσας διδασκαλίας, εργαστηριακά μαθήματα – όταν απαιτούνται, σεμινάρια στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου για χρήση δίγλωσσων/ πολύγλωσσων ειδικών λεξικών και μεθοδολογία έρευνας.
ΔΕΥΤΕΡΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Το μάθημα υλοποιείται σε δύο βασικά στάδια. Στο πρώτο στάδιο αναλύονται βασικές αλγοριθμικές τεχνικές στη γλώσσα προγραμματισμού C, όπως: συντακτικό της γλώσσας (μεταβλητές, σταθερές, εκφράσεις, βασικοί τύποι δεδομένων, προτάσεις, τελεστές), είσοδος/έξοδος δεδομένων, εντολές ελέγχου ροής, επαναλήψεις, πίνακες, υποπρογράμματα. Στο δεύτερο στάδιο αναλύονται οι δυναμικές δομές δεδομένων όπως οι ουρές, οι στοίβες και τα δέντρα
Το μάθημα εστιάζει στις συνθήκες της νεωτερικότητας τα τελευταία 50 χρόνια. Παρουσιάζονται έννοιες και αναλύσεις για τον πολιτισμό στη μετανεωτερικότητα, τα κοινωνικά και οικονομικά συστήματα, καθώς και η μορφή και οι συνθήκες της παγκοσμιοποίησης στα τέλη του 20ου και τις αρχές του 21ου αιώνα. Επίσης, το περιβάλλον ως πολιτισμικό ζήτημα, η μεταβιομηχανική κοινωνία και το πέρασμα στο μεταφορντισμό, ο μεταμοντερνισμός ως αισθητικό ρεύμα και οι πολιτισμικές ταυτότητες στα νέα χωροχρονικά περιβάλλοντα. Τέλος, γίνονται ιδιαίτερες αναφορές σε ζητήματα όπως ο μεταμοντερνισμός στην πόλη (αρχιτεκτονική και πολεοδομία)και ο χώρος και ο χρόνος στο μεταμοντέρνο κινηματογράφο. Το μάθημα κλείνει με μια θεώρηση για την επιτυχία, αμφισβήτηση και επανεξέταση του σχεδίου του Διαφωτισμού ο οποίος διαμόρφωσε εν πολλοίς το πλαίσιο εξέλιξης του δυτικού πολιτισμού από το 18ο αι. και μετά. Η διεξαγωγή του μαθήματος υλοποιείται μέσα από δεκατρείς διαλέξεις που διακρίνονται σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Μέρος του υλικού που χρησιμοποιείται στις διαλέξεις αναρτάται στην ηλεκτρονική σελίδα του μαθήματος. Κατά την παράδοση των διαλέξεων προτρέπεται η συμμετοχή των φοιτητών με τοποθετήσεις και απόψεις με σκοπό την κατανόηση των εννοιών.
Στο μάθημα περιγράφονται οι σημαντικότερες μέθοδοι και τεχνικές ανάλυσης συμβολικού περιεχομένου. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις εφαρμογές των μεθόδων αυτών στο χώρο των Μ.Μ.Ε. και των οπτικοακουστικών βιομηχανιών. Εκτός από τις δημοσκοπήσεις και τα πειράματα που παρουσιάζονται εν συντομία και ως συνέχεια αντίστοιχου μαθήματος του τετάρτου εξαμήνου, στο συγκεκριμένο μάθημα παρουσιάζονται οι βασικές τεχνικές ποσοτικής ανάλυσης συμβολικού περιεχομένου που προέρχεται κυρίως από το χώρο του ήχου και του θεάματος.
Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στα πολυμέσα και στις τεχνολογίες που εφαρμόζονται στην ανάπτυξη και χρήση των αντίστοιχων συστημάτων. Στο μάθημα διδάσκονται οι βασικές έννοιες και όροι της τεχνολογίας πολυμέσων, καθώς και οι τεχνικές και τα πρότυπα που αφορούν τη κωδικοποίηση, συμπίεση, αποθήκευση, και αναπαράσταση διαφορετικών μέσων: υπερκειμένου, γραφικών, ήχου, και βίντεο. Επίσης, περιγράφεται το υλικό (hardware) και λογισμικό (software) που χρησιμοποιούνται στη δημιουργία, επεξεργασία και αναπαραγωγή διαφορετικών μέσων και παρουσιάζονται βασικά εργαλεία συγγραφής πολυμέσων. Τέλος αναφέρονται οι αρχές σχεδίασης και ανάπτυξης πολυμεσικών εφαρμογών. Στο εργαστηριακό μέρος του μαθήματος οι φοιτητές εξοικειώνονται με εργαλεία συγγραφής πολυμεσικών εφαρμογών κυρίως ελεύθερου λογισμικού.
Aπό τα μέσα του 20ου αιώνα έως τις μέρες μας η έννοια της πολιτισμικής κληρονομιάς διαρκώς επεκτείνεται καλύπτοντας έτσι ένα ολοένα διευρύνόμενο φάσμα πολιτισμικών χώρων, τεχνικών, πρακτικών και αντικειμένων/αγαθών. Οι πολιτικές που αναπτύσσονται γύρω από την πολιτισμική κληρονομιά και τη διαχείριση της απορρέουν από τις συνδυασμένες δράσεις της διεθνούς κοινότητας, των επιμέρους κρατών, των τοπικών κοινωνιών αλλά και του κοινού. Βασικός στόχος του μαθήματος είναι να αναδείξει την άρρηκτη σχέση που αναπτύσσουν οι προαναφερθείσες δράσεις με τις ιδεολογικές, κοινωνικο-πολιτικές και οικονομικές συνιστώσες της επικρατούσας αντίληψης περί πολιτισμικής κληρονομιάς σήμερα. Στόχος του μαθήματος είναι η εξοικείωση των φοιτητών με βασικές έννοιες όπως «πολιτισμός», και «κληρονομιά» καθώς και η κατανόηση των ιστορικών και ιδεολογικών διεργασιών στο πλαίσιο των οποίων κατασκευάζονται αλλά και επαναπροσδιορίζονται αυτές οι έννοιες.
Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές στις βασικές έννοιες και αρχές σχεδιασμού εφαρμογών πολυμέσων, και στα ειδικά προβλήματα σχεδιασμού δικτυακών πολυμέσων στον παγκόσμιο ιστό. Αρχικά πραγματοποιείται μια εισαγωγή στις βασικές έννοιες και αρχή λειτουργίας των δικτύων υπολογιστών, του διαδικτύου και του παγκόσμιου ιστού. Παρουσιάζονται διαφορετικοί τρόποι οργάνωσης πολυμεσικού υλικού στον ιστό και εργαλεία για τον έλεγχο ορθότητας και απόδοσης ιστοτόπων (web sites). Παρουσιάζονται αναλυτικά η γλώσσα HTML που χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη ιστοσελίδων στο διαδίκτυο και η τεχνολογία CSS για τη κοινή μορφοποίηση εγγράφων στον ιστό. Το μάθημα πραγματεύεται επίσης αρχές και τεχνικές καλού σχεδιασμού ιστοτόπων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται σε παραδείγματα πολιτιστικών και εκπαιδευτικών διαδικτυακών εφαρμογών. Στο εργαστηριακό μέρος του μαθήματος οι φοιτητές εξοικειώνονται με τη συγγραφή HTML και CSS κώδικα καθώς και με τεχνικές και εργαλεία για την ανάπτυξη διαδικτυακών εφαρμογών πολυμέσων.
Το μάθημα εξετάζει τη συμβολή της μνήμης στη συγκρότηση ατομικών και συλλογικών ταυτοτήτων καθώς μέσα από την καθημερινή διαχείριση της κοινωνικής ή αλλιώς συλλογικής μνήμης οι άνθρωποι διαμορφώνουν τις αντιλήψεις τους για τους εαυτούς, τους Άλλους, αλλά και για τους στόχους για τους οποίους αγωνίζονται. Το μάθημα επίσης στοχεύει να εξοικειώσει τους φοιτητές και τις φοιτήτριες με τις κυριότερες θεωρητικές προσεγγίσεις που φωτίζουν τους τρόπους με τους οποίους η ατομική και η συλλογική μνήμη συμπλέκονται και οδηγούν όχι στην ανάκληση, αλλά στην ανάπλαση του παρελθόντος από τη σκοπιά του παρόντος: η ανασύνθεση του παρελθόντος επιχειρείται πάντα στο παρόν και μέσα στα πλαίσια μνήμης των κοινωνικών ομάδων στις οποίες οι άνθρωποι αισθάνονται ότι ανήκουν. Επιπλέον, το μάθημα θα επιχειρήσει μια εισαγωγή σε ζητήματα που συνδέονται με την αφήγηση και την αφηγηματική ανάλυση, καθώς επίσης και με τις σχέσεις εξουσίας που αναπτύσσονται κατά την παραγωγή και ερμηνεία των προφορικών αφηγήσεων, αλλά και κατά τη δημοσιοποίηση τους, ιδιαίτερα όταν αυτή στοχεύει στη δημόσια αναγνώριση όψεων της συλλογικής ταυτότητας και εμπειρίας που έχουν αγνοηθεί ή αποσιωπηθεί.
Διαλέξεις, δραστηριότητες εντός της αίθουσας διδασκαλίας, εργαστηριακά μαθήματα – όταν απαιτούνται, σεμινάρια στην Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου για χρήση δίγλωσσων/ πολύγλωσσων ειδικών λεξικών και μεθοδολογία έρευνας.
ΤΡΙΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
To μάθημα αφορά στην εισαγωγή στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό. Η μετάβαση από τον διαδικαστικό στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό είναι το στοίχημα και ο στόχος του μαθήματος. Επιλέχτηκε η γλώσσα C++ η οποία, ως μια επέκταση της C, συνδυάζει τις δύο αυτές φιλοσοφίες προγραμματισμού και κάνει πιο ομαλή και λιγότερο οδυνηρή τη μετάβαση από τη μία φιλοσοφία προγραμματισμού στην άλλη. Χρησιμοποιώντας τα εργαλεία της γλώσσας, αναλύονται σταδιακά όλες οι έννοιες του αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού. Ιδιαίτερη προσοχή δίδεται στην αντικειμενοστρεφή σχεδίαση των προγραμμάτων και όχι μόνο η χρήση αντικειμενοστρεφών εργαλείων. Οι γνώσεις που θα αποκτηθούν από τη παρακολούθηση του μαθήματος κάνουν εύκολη τη μετάβαση σε πιο "καθαρόαιμες" γλώσσες αντικειμενοστρεφούς προγραμματισμού όπως η Java και η C#. Διαλέξεις 1. Εισαγωγή στον αντικειμενοστρεφή προγραμματισμό – Διαφορές από τον διαδικαστικό. Βασικές έννοιες. 2. Τύποι δεδομένων. Int, Float, Double, Char και Bool. Μέγεθος και διεύθυνση μεταβλητής. Το πρώτο μας πρόγραμμα στη C++. Είσοδος – Έξοδος. Τελεστές 3. Εντολές συνθήκης – Οι εντολές if, switch, case και break. Εντολές επανάληψης – While, do-while, for 4. Συναρτήσεις. Ορισμός και κλήση συναρτήσεων, μεταβίβαση παραμέτρων. Εμβέλεια μεταβλητών. 5. Υπερφόρτωση συναρτήσεων. 6. Δείκτες. Πίνακες μιας διάστασης. Σχέση δεικτών και πινάκων. 7. Πίνακες χαρακτήρων (C-strings). Η κλάση string για την αποθήκευση και επεξεργασία συμβολοσειρών. Πίνακες πολλών διαστάσεων. Μεταβίβαση πίνακα σε συνάρτηση. 8. Κλάσεις και αντικείμενα. Δημόσια και ιδιωτικά μέλη. Συναρτήσεις-μέλη. Συναρτήσεις δόμησης και αποδόμησης. 9. Υπερφόρτωση τελεστών. 10. Κληρονομικότητα. Παράγωγες και βασικές κλάσεις. 11. Δυναμική διαχείριση μνήμης. Οι τελεστές new και delete. 12. Πρότυπα και εξαιρέσεις 13. Ρεύματα εισόδου και εξόδου
Το μάθημα προσφέρει στους φοιτητές μια εισαγωγή στις βασικές αρχές των Γραφικών Υπολογιστών και όλες τις απαραίτητες βασικές γνώσεις που χρειάζονται σε ζητήματα σχετικά με την δημιουργία συνθετικής εικόνας. Παρουσιάζονται οι αρχές πάνω στις οποίες στηρίζονται τα Γραφικά Υπολογιστών καθώς και οι βασικότεροι αλγόριθμοι που χρησιμοποιούνται. Το μάθημα παρουσιάζει επίσης, τις βασικές αρχές προσομοίωσης κίνησης με ηλεκτρονικό υπολογιστή, καθώς και τους κυριότερους τρόπους μοντελοποίησης τρισδιάστατων αντικειμένων. Τα θέματα εξετάζονται τόσο από θεωρητική όσο και από πρακτική πλευρά, ώστε τελικά οι φοιτητές να αποκτήσουν γνώση θεμελιωμένη με παραδείγματα (που παρουσιάζονται στα εργαστηριακά μαθήματα), τα οποία βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση της διδαχθείσας ύλης.
Το μάθημα της Γραφιστικής Ι αφορά στη χρήση των στοιχείων και αρχών σχεδιασμού και της σωστής επιλογής τους χρησιμοποιώντας την σχεδιαστική γλώσσα. Τα θέματα του μαθήματος περιλαμβάνουν βασική ορολογία και σχεδιαστικούς κανόνες, μια εισαγωγή στη γραφιστική που στόχο έχει να οδηγήσει στην ανακάλυψη και κατανόηση της οπτικής γλώσσας. Αναλυτικότερα, εξετάζονται ζητήματα όπως η φόρμα και η σύνθεση και αξία τους στη διαδικασία σχεδιασμού, η ισορροπία, ο ρυθμός και η αρμονία. Επίσης αναλύονται οι βασικές αρχές της θεωρίας του χρώματος και της σημειολογίας του καθώς επίσης και η βασικές αρχές της Τυπογραφίας και του τυπογραφικού κάναβου.
• Εισαγωγή: Έννοιες και ορισμοί της Τέχνης. Οι παραδοσιακές Καλές Τέχνες και η Ιστορία της Τέχνης. Θεωρία και Μεθοδολογία της Ιστορίας της Τέχνης. Περίοδοι της Ιστορίας της Τέχνης, από την προϊστορία έως τη σύγχρονη εποχή. Ορολογία της τέχνης. Οι έννοιες του ρεαλισμού/φυσιοκρατίας και της αφαίρεσης. Η Αισθητική Φιλοσοφία και οι πρώτες θεωρίες για την τέχνη. • Οι σημαντικοί προϊστορικοί πολιτισμοί της Ανατολής. Η Αίγυπτος. Οι πολιτισμοί του Αιγαίου και της ηπειρωτικής Ελλάδας. Η τέχνη της Κλασικής Αρχαιότητας. • Η Κλασική Τέχνη: Στοιχεία αρχιτεκτονικής, Γλυπτική, Αγγειογραφία • Ο Ευρωπαϊκός Μεσαίωνας και οι αισθητικές θεωρίες του. Η Βυζαντινή και Μεταβυζαντινή Τέχνη. Η Γοτθική Τέχνη. Η Πρώϊμη Αναγέννηση. • Ο Ουμανισμός, η γεωμετρική προοπτική και οι αισθητικές θεωρίες της Αναγέννησης. Το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της Αναγέννησης. Τέχνη και επιστήμη. • Η Ώριμη Αναγέννηση (Φλωρεντία – Ρώμη, Βενετία), Ι. • Η Ώριμη Αναγέννηση (Φλωρεντία – Ρώμη, Βενετία), ΙΙ. Ο Ευρωπαϊκός Βορράς. • Ο Μανιερισμός και το Μπαρόκ, Ι. Ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο • Ο Μανιερισμός και το Μπαρόκ, ΙΙ. Το Ροκοκό. Ο χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής τέχνης του 18ου αιώνα. • Οι αισθητικές θεωρίες της τέχνης από τον 17ο έως το 19ο αιώνα. Ο Διαφωτισμός και οι επιδράσεις του. • Επιλογος: Από τη Νεώτερη στη Μοντέρνα τέχνη. Γενική επισκόπηση των θεωριών του 20ου αιώνα. Ο 20ος αιώνας, η Αρχαιότητα και η Αναγέννηση, η αναθεώρηση της στάσης απέναντι στο Μεσαίωνα, η δικαίωση της αφαίρεσης.
Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών Σχεδιασμός και διαχείριση έργων Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης …… Άλλες… ……. • Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών • Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις • Λήψη αποφάσεων • Ομαδική εργασία • Σχεδιασμός και διαχείριση έργων • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης Μέρος 3. Οι δομές της μη γραμμικής αφήγησης (6-10) Αυτό το μέρος του μαθήματος θα μας εισαγάγει στη λογική της μη γραμμικής διήγησης (ασυνέχεια, πολυγραμμικότητα, υπερ-υποκειμενικότητα, διαδραστικότητα, κλπ.). Θα αναλύσουμε ένα ευρύ φάσμα μη γραμμικών αφηγηματικών κειμένων, ξεκινώντας από αναλογικά κείμενα και προχωρώντας σε ψηφιακά. Θα αναλύσουμε τη δομή κλασσικών έργων, όπως η Ιλιάδα και η Οδύσσεια, το ιερό βιβλίο του Ταλμούδ των Εβραίων και άλλα μη γραμμικά παλιά και νέα λογοτεχνικά κείμενα, διάφορες μορφές πειραματισμού στη μουσική και τον κινηματογράφο, καταλήγοντας σε ψηφιακά μη γραμμικά και διαδραστικά έργα και Παιχνίδια. Θα αναλύσουμε τη δομή των μη γραμμικών αφηγηματικών κειμένων που πειραματίζονται με αποκλίσεις, πολλαπλές οπτικές γωνίες, ασυνέχεια χρόνου, τόπου, χαρακτήρα και ιστορίας, ενώ διαβάζουν θεωρητικά κείμενα σε θέματα συγγραφέα, δημιουργού, ακροατηρίου και νέων μέσων. Μέρος 4. Δημιουργία μη γραμμικών αφηγηματικών κειμένων (11-13) Θα σχεδιάσουμε, θα επεξεργαστούμε, θα εξετάσουμε και θα αξιολογήσουμε τις μη γραμμικές αφηγήσεις που οι μαθητές θα προτείνουν, θα δημιουργήσουν και θα φέρουν στην τάξη. Πόσο επιτυχείς είναι και γιατί.
Το μάθημα αυτό εξετάζει τις κινούμενες εικόνες ως μέρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της ανθρωπότητας και θα γίνει επιμελής ανάλυση των χαρακτηριστικών του οπτικοακουστικού αποθέματος (ταινίες, κλπ.) ως τεκμηρίων. Το μάθημα αυτό θα προσφέρει ένα θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο για τη μελέτη της κινηματογραφικής ιστοριογραφίας, μέσα από τον διαρκή διάλογο με τα φιλμικά κείμενα και τους χώρους που αυτά φυλάσσονται (Αρχεία, Μουσεία, Ταινιοθήκες). Θα ασχοληθούμε με την τύχη των οπτικοακουστικών έργων και θα παρουσιάσουμε μερικές θεωρητικές προσεγγίσεις της δραστηριότητας τεκμηρίωσης, διάσωσης και διάδοσης των οπτικοακουστικών μέσω της διαδικασίας προγραμματισμού και προβολής τους από τους οργανισμούς που τα φιλοξενούν.
Το μάθημα εξετάζει στρατηγικές επικοινωνίας διαφορετικών πολιτιστικών οργανισμών που δραστηριοποιούνται στο χώρο του πολιτισμού. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις δομές των πολιτισμικών βιομηχανιών και των πολιτιστικών αγαθών που παράγονται και διακινούνται στην αγορά του πολιτισμού. Το συγκεκριμένο μάθημα έχει δύο πτυχές: αφενός εξετάζεται πως τα μέσα αντιμετωπίζουν τις διαφορετικές πολιτιστικές βιομηχανίες, αφετέρου πως οι πολιτιστικές βιομηχανίες αξιοποιούν τα μέσα επικοινωνίας για τις δικές τους δράσεις προώθησης και προβολής. Κατά την ανάλυση των διαφόρων επικοινωνιακών δράσεων στα πλαίσια του πολιτισμού, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη χρησιμότητα των διαφορετικών μέσων, ειδικά των ψηφιακών μέσων, αλλά και στα αποτελέσματα των διαφορετικών επικοινωνιακών στρατηγικών που αξιολογούνται μέσω της έρευνας του κοινού.
Το μάθημα περιλαμβάνει μεθόδους σχεδιασμού και υλοποίησης διαδραστικών συστημάτων στο διαδίκτυο. Το θεωρητικό μέρος του μαθήματος συνοδεύεται από πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Η/Υ με τη χρήση λογισμικών πακέτων ελεύθερου λογισμικού/λογισμικού ανοικτού κώδικα, τα οποία βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση της διδαχθείσας ύλης.
Το μάθημα αφορά στη σχεδίαση και υλοποίηση πολυμεσικών εφαρμογών στον παγκόσμιο ιστό. Έχοντας κατανοήσει τις βασικές έννοιες των γλωσσών σήμανσης και τα χαρακτηριστικά των γλωσσών XHTML και HTML 5, δίνεται έμφαση στη μορφοποίηση, σχεδιασμό και ορισμό διάταξης σε σελίδες διαδικτυακών τόπων (που απευθύνονται τόσο σε Η/Υ όσο και σε κινητές συσκευές) με χρήση της τεχνολογίας CSS. Αναφέρονται αρχές οργάνωσης περιεχομένου, συστημάτων πλοήγησης, χρήσης γραφικών και χρωμάτων, κανόνες ευχρηστίας διαδικτυακών εφαρμογών. Καλύπτονται θέματα που αφορούν τη λειτουργία και αξιολόγηση των μηχανών αναζήτησης στο διαδίκτυο, καθώς και θέματα προσβασιμότητας διαδικτυακών τόπων από ΑμεΑ. Τέλος, γίνεται αναφορά σε παραμέτρους φιλοξενίας και συντήρησης ιστοτόπων (web hosting and maintenance).
Το μάθημα αποτελεί μια εισαγωγή στις ποιοτικές μεθόδους έρευνας. Χωρίζεται σε τρεις ενότητες. Στην πρώτη παρουσιάζεται η συμβολή και χρήση των ποιοτικών μεθόδων στις κοινωνικές επιστήμες καθώς και η σχέση τους με τη θεωρία (ανθρωπολογική, κοινωνιολογική, πολιτισμική). Στη δεύτερη το μάθημα εστιάζει στις συνθήκες διεξαγωγής, καθώς και στα εργαλεία και μέσα εφαρμογής της ποιοτικής μεθόδου. Σε αυτή την ενότητα οι φοιτητές συγκροτούν ομάδες εργασίας, επιλέγουν θέμα άσκησης πεδίου και προετοιμάζουν το σχεδιασμό και την υλοποίηση. Στην τρίτη ενότητα το μάθημα επικεντρώνει στην άσκηση των φοιτητών με παρουσιάσεις των εργασιών που βρίσκονται στο τελικό στάδιο ολοκλήρωσης.
ΤΕΤΑΡΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Στο συγκεκριμένο μάθημα οι φοιτητές εκμεταλλεύονται πλήρως της δυνατότητες της γλώσσας προγραμματισμού JAVA για την υλοποίηση διαδικτυακών μικρο-εφαρμογών (Applets) καθώς και αυτόνομων εφαρμογών με τη χρήση έτοιμων βιβλιοθηκών. Εξετάζονται θέματα δημιουργίας 2Δ γραφικών, οπτικοποίησης, προσομοίωσης κίνησης, εφαρμογών κινητής τεχνολογίας και δικτυακών παιχνιδιών.
Η ορθή εφαρμογή των κανόνων οπτικής επικοινωνίας και η οπτικοποίηση, στην πράξη, εννοιών για τη δημιουργία οπτικής ταυτότητας αποτελούν σημαντικό πεδίο ενασχόλησης και έρευνας της Γραφιστικής. Στο μάθημα «Γραφιστική II» γίνεται μια πρώτη προσέγγιση των βασικών γραφιστικών εφαρμογών μιας προωθητικής καμπάνιας, αναλύεται η στρατηγική (branding) και ο ρόλος της εταιρικής ταυτότητας στο προφίλ μιας επιχείρησης ή οργανισμού. Η διαδικασία του μαθήματος, με ασκήσεις εργαστηρίου και παρουσίαση παραδειγμάτων προσανατολισμένα στην δημιουργία συγκεκριμένων εννοιών σχεδίασης θέτει τις βάσεις για το σχεδιασμό λογοτύπου. Παράλληλα ερευνάται η προσαρμογή της εταιρικής ταυτότητας σε έντυπες και ψηφιακές εφαρμογές όπως π.χ. κάρτες, επιστολόχαρτα, φυλλάδια, ιστοσελίδες κλπ.
Το μάθημα αποτελεί μια εισαγωγή στην κατεύθυνση της Εκπαιδευτικής Τεχνολογίας, μέσα από τη συζήτηση των βασικών θεμάτων γύρω από τη θεωρία και την πρακτική των Νέων Τεχνολογιών Μάθησης και Επικοινωνίας. Συγκεκριμένα αρχικά προσδιορίζει το ρόλο και τη σημασία των νέων τεχνολογιών μάθησης και επικοινωνίας, επισημαίνοντας τα πλεονεκτήματα και τα χαρακτηριστικά της επιτυχημένης αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών στη μάθηση. Κατόπιν εστιάζει στις βασικές αρχές των θεωριών μάθησης και τους τρόπους με τους οποίους οι διάφορες θεωρίες επηρεάζουν το σχεδιασμό εκπαιδευτικών λογισμικών και άλλων (ψηφιακών) εφαρμογών. Συζητά επίσης προσεγγίσεις και μοντέλα εκπαιδευτικού σχεδιασμού με τις νέες τεχνολογίες μάθησης και επικοινωνίας, καθώς και τις νέες δυνατότητες χρήσης/αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών στη διδασκαλία και μάθηση, στην οργάνωση και διοίκηση και στον εκπαιδευτικό προγραμματισμό. Μέσα από το μάθημα γίνεται θεωρητική αναφορά αλλά και πρακτική στην αξιοποίηση της τεχνολογίας στο σχεδιασμό για μάθηση, για γραμματισμό, για γνώση και λύση προβλήματος, για επικοινωνία και αλληλεπίδραση, στις εφαρμογές διαδραστικών τεχνολογιών, μοντελοποίησης & προσομοίωσης, εννοιολογικής χαρτογράφησης, καθώς και διαδικτυακών εφαρμογών μάθησης και επικοινωνίας. Τέλος συζητούνται και οι προβληματισμοί, και οι δυσκολίες στην εφαρμογή των νέων τεχνολογιών μάθησης και επικοινωνίας μέσα από την πρακτική αξιολόγησης εφαρμογών. 1. Παρουσίαση Μαθήματος – Παρουσίαση Εργασιών o Δημιουργούν και να εφαρμόζουν ένα κατάλληλο εκπαιδευτικό σενάριο με βάση τις νέες τεχνολογίες μάθησης και επικοινωνίας. (Σ) o Σχεδιάζουν μαθησιακές δραστηριότητες που αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες μάθησης και επικοινωνίας. (Σ) o Αναλύουν τη θέση των ΤΠΕ σε όλες τις βαθμίδες της γενικής εκπαίδευσης. (ΑΝ) o Ταξινομούν τις εφαρμογές εκπαιδευτικού λογισμικού σε δύο άξονες: τον άξονα της ακολουθούμενης θεωρίας μάθησης και των υποκείμενων διδακτικών στρατηγικών, και τον άξονα των χρησιμοποιούμενης τεχνολογίας, της χρονολογίας εμφάνισης και των συνακόλουθων παιδαγωγικών ρευμάτων. (ΑΝ) o Κρίνουν και να αποτιμούν το σχεδιασμό ενός εκπαιδευτικού λογισμικού της επιλογής τους ως προς τις αρχές των συμπεριφοριστικών και εποικοδομητικών θεωριών που εφαρμόζει. (ΑΞ) o Δημιουργούν μια διαδικτυακή εκπαιδευτική εφαρμογή για συγκεκριμένο γνωστικό αντικείμενο και επίπεδο εκπαίδευσης. (Σ) Γενικές Ικανότητες Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;. Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις Λήψη αποφάσεων Αυτόνομη εργασία Ομαδική εργασία Εργασία σε διεθνές περιβάλλον Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών Σχεδιασμός και διαχείριση έργων Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης • Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών • Αυτόνομη εργασία • Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών • Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης • Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα • Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον 2. Ο ρόλος, η σημασία και τα πλεονεκτήματα των νέων τεχνολογιών μάθησης και επικοινωνίας 3. Θεωρίες Μάθησης και ΤΠΕ: Συμπεριφορισμός και εκπαιδευτικά λογισμικά κλειστού τύπου 4. Θεωρίες Μάθησης και ΤΠΕ: Εποικοδομισμός και εκπαιδευτικά λογισμικά ανοικτού τύπου 5. Σύγχρονες Θεωρίες Μάθησης 6. Θεωρίες Μάθησης και ΤΠΕ: Εποικοδομισμός και το εκπαιδευτικό λογισμικό Εννοιολογικής Χαρτογράφησης 7. Σχεδιασμός μαθησιακών στόχων με βάση την ταξονομία του Bloom. Αρχές σχεδιασμού πολυμεσικού υλικού 8. Δημιουργία και εφαρμογή εκπαιδευτικού σεναρίου με τις νέες τεχνολογίες μάθησης και επικοινωνίας 9. Μοντέλα σχεδιασμού μαθησιακών δραστηριοτήτων που αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες μάθησης και επικοινωνίας 10. Κατηγοριοποίηση εκπαιδευτικού λογισμικού 11. Εκπαιδευτικό λογισμικό: • πολυμέσων, υπερμέσων και εικονικής πραγματικότητας • οπτικοποίησης, προσομοίωσης και μοντελοποίησης • τεχνητής νοημοσύνης και έμπειρα διδακτικά συστήματα
Το μάθημα αποτελείται από τις παρακάτω ενότητες: • Εισαγωγικά θέματα • το πεδίο της Αλληλεπίδρασης Ανθρώπου Μηχανής • ορισμοί και αντικείμενο μελέτης, επισκόπηση και συστατικά στοιχεία του πεδίου, η σημασία της διεπαφής με το χρήστη • Θεωρητική θεμελίωση • Γνωστικά μοντέλα • Αισθητήρια αντίληψη • Προσοχή και μνήμη • Οργάνωση γνώσης και νοητικά μοντέλα • Κοινωνικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης συμπεριφοράς) • Συσκευές αλληλεπίδρασης • Αναγνωσιμότητα κειμένων • Τεχνολογία και μέθοδοι Αλληλεπίδρασης • Σχεδίαση διαδραστικών συστημάτων • Μεθοδολογίες σχεδιασμού • Οδηγίες σχεδίασης διαδραστικών συστημάτων: • Κανόνες ευχρηστίας • Αξιολόγηση διαδραστικών συστημάτων • Αναλυτικές μέθοδοι αξιολόγησης ευχρηστίας • Πειραματικές μέθοδοι αξιολόγησης ευχρηστίας • Διερευνητικές μέθοδοι αξιολόγησης ευχρηστίας • Χρήση ειδικών ερωτηματολογίων • Εισαγωγή σε προχωρημένα θέματα φυσικής και ευφυούς ΑλληλεπίδρασηςΣτο συγκεκριμένο μάθημα οι φοιτητές εκμεταλλεύονται πλήρως της δυνατότητες της γλώσσας προγραμματισμού JAVA για την υλοποίηση διαδικτυακών μικρο-εφαρμογών (Applets) καθώς και αυτόνομων εφαρμογών με τη χρήση έτοιμων βιβλιοθηκών. Εξετάζονται θέματα δημιουργίας 2Δ γραφικών, οπτικοποίησης, προσομοίωσης κίνησης, εφαρμογών κινητής τεχνολογίας και δικτυακών παιχνιδιών.
Περιεχόμενο του μαθήματος αποτελεί η Θεωρία και Ιστορία της Τέχνης από τα τέλη του 19ου αιώνα έως τα μέσα του 20ου αιώνα στον Ευρωπαϊκό και Ελληνικό χώρο. Εξετάζονται: • Ο Νεοκλασικισμός και ο Ρομαντισμός, η ακαδημαϊκή τέχνη και ο Ιμπρεσιονισμός στην Ευρώπη, οι νέες τάσεις στην τέχνη και το θεωρητικό τους πλαίσιο. • Ο Μετα-ιμπρεσιονισμός και ο Σεζάν, η περίπτωση της Ελλάδας, η Σχολή του Μονάχου και η Ευρώπη. • Το κοινωνικοπολιτικό και θεωρητικό πλαίσιο του Μοντερνισμού, τα ρεύματα του Μοντερνισμού στην Ευρώπη (Φωβισμός, Κυβισμός, Φουτουρισμός, Νταντά και Σουρεαλισμός, Εξπρεσιονισμός, Κονστρουκτιβισμός), η σχέση Μοντέρνας τέχνης και Ψυχανάλυσης (Πικάσο, Σουρεαλιστές, Ντε Κίρικο και ο Φρόϋντ). • Η υποδοχή του Μοντερνισμού στην Ελλάδα. Έλληνες Μοντερνιστές. Ο Ελληνοκεντρικός και ο Συνεπής Μοντερνισμός. • Η Ευρώπη και η Ελλάδα μετά το 1945. • Το θεωρητικό πλαίσιο και οι παρακαταθήκες του Μοντερνισμού, έλευση και έννοιες του Μεταμοντέρνου.
Το μάθημα αποτελεί μια εισαγωγική προσέγγιση στο σύγχρονο μουσείο ως ένα πολυεπίπεδο φαινόμενο. Μέσα από την εξέταση του μουσείου από διαφορετικές οπτικές γωνίες δίνεται η ευκαιρία να διαμορφωθεί το θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο μελέτης και αξιολόγησης μουσειακών παραδειγμάτων, καθώς και οι θεωρητικές και μεθοδολογικές αρχές που διέπουν την οργάνωση μιας νέας μουσειακής πρότασης. Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στην ένταξη όλων των παραπάνω στο ιστορικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο αναφοράς των μουσειακών εγχειρημάτων. Προκειμένου η εικόνα να γίνει πληρέστερη, αν και η κύρια έμφαση του μαθήματος δίνεται στο σύγχρονο μουσειακό φαινόμενο, τα επιμέρους θέματα που θίγονται προβάλλονται στην ιστορική τους διάσταση, ώστε να φανεί το πώς φτάσαμε από τις πρώιμες ιδιωτικές συλλογές στον σημερινό σύνθετο πολιτιστικό οργανισμό. Συγκεκριμένα απασχολούν: • Το μουσείο ως επικοινωνιακή σχέση • Το μουσείο ως κέλυφος • Το μουσείο ως δοχείο πραγμάτων • Το μουσείο ως κοινωνικός χώρος • Το μουσείο ως σχολείο • Το μουσείο ως επαφή με την τέχνη • Το μουσείο ως επαφή με το παρελθόν
Το μάθημα επιδιώκει να διδάξει τις βασικές θεωρητικές αρχές της αναπαράστασης, δηλαδή μιας διαδικασίας που επιτρέπει τη μεταφορά δεδομένων από ένα συγκεκριμένο ιστορικό, οικονομικό, κοινωνικό, πολιτισμικό πλαίσιο, σε ένα άλλο, διαφορετικό χωροχρονικό πλαίσιο, μέσω ενός τύπου «αφήγησης». Κλασικά παραδείγματα αποτελούν η αφήγηση με τη μορφή λόγου, για ένα οποιοδήποτε συμβάν ή δραστηριότητα, ή η αντίστοιχη με τη μορφή εικόνας και ήχου, όπως για παράδειγμα το ντοκιμαντέρ, ή ακόμη και η διαδικασία δημιουργίας μιας συλλογής ενός μουσείου στο πλαίσιο του σύγχρονου δυτικού πολιτισμού, που αποτελείται από αντικείμενα που προέρχονται από άλλους πολιτισμούς, ή/και άλλες ιστορικές περιόδους. Κάθε τέτοια διαδικασία μπορεί να αναπαραχθεί (σχεδόν) επ’ άπειρον: οι αφηγήσεις με τη μορφή λόγου μπορεί να αναπαραχθούν ξανά και ξανά από διάφορα «δρώντα υποκείμενα» σε διάφορα πλαίσια, τα ντοκιμαντέρ μπορούν να βελτιωθούν ή να αποτελέσουν αρχειακό υλικό για νέες παραγωγές, ενώ οι συλλογές ενός μουσείου μπορούν να αναδιαταχθούν ως προς το περιεχόμενό τους, ή να (ανα)συνδυαστούν με πρόσθετα δεδομένα. Στο σύγχρονο κόσμο, όπου επικρατεί σταδιακά η χρήση των πολυμέσων και του διαδικτύου, ένας σημαντικός τομέας των αναπαραστατικών διαδικασιών εστιάζει στην ψηφιακή παρουσίαση, με τη μορφή ενός διαδικτυακού τόπου ή μιας διαδικτυακής πύλης, ή μιας έκθεσης με τη χρήση πολυμέσων. Σε αυτή την προοπτική, το μάθημα εστιάζει στις αναπαραστατικές διαδικασίες που αξιοποιούν τις νέες τεχνολογίες επικοινωνίας με τη χρήση Η/Υ ή άλλων τεχνικών συστημάτων (Τ.Π.Ε.). Με αυτή τη στόχευση, εξετάζει θεωρητικούς προβληματισμούς που άπτονται της αναπαράστασης, αλλά και ειδικότερα ορισμένες από τις μεθόδους και τεχνικές που συναρτώνται με την αναπαράσταση πολιτιστικού περιεχομένου.
Το μάθημα περιλαμβάνει μεθόδους σχεδιασμού και υλοποίησης διαδραστικών συστημάτων στο διαδίκτυο. Το θεωρητικό μέρος του μαθήματος συνοδεύεται από πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Η/Υ με τη χρήση λογισμικών πακέτων ελεύθερου λογισμικού/λογισμικού ανοικτού κώδικα, τα οποία βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση της διδαχθείσας ύλης.
Το μάθημα αποσκοπεί στην ανάδειξη και τη διερεύνηση των φορέων, των μέσων και των διεργασιών μέσα από τα οποία οι πολιτιστικές βιομηχανίες αναδεικνύονται σε κεντρικά πεδία της σύγχρονης πολιτιστικής (και όχι μόνο) παραγωγής. Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται στις χρήσεις και τις επιδράσεις της ψηφιακής τεχνολογίας στις α) πρακτικές δημιουργίας, διανομής και κατανάλωσης πολιτιστικών προϊόντων, β) διεργασίες συγκρότησης της πολιτισμικής ταυτότητας, γ) νέες μορφές και συνθήκες της πολιτισμικής εργασίας, δ) διαδικασίες ανάπτυξης της τοπικής και παγκόσμιας πολιτιστικής παραγωγής.
ΠΕΜΠΤΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Αντικείμενο του μαθήματος είναι η εισαγωγή στις θεμελιώδεις έννοιες που είναι απαραίτητες για το σχεδιασμό, τη χρήση και την υλοποίηση συστημάτων βάσεων δεδομένων. Παρουσιάζονται οι τεχνικές εννοιολογικής μοντελοποίησης που χρησιμοποιούνται στα συστήματα βάσεων με έμφαση στο μοντέλο Οντοτήτων – Συσχετίσεων (ΟΣ). Γίνεται εκτενής αναφορά στο σχεσιακό μοντέλο δεδομένων και στις σχεσιακές βάσεις δεδομένων και παρουσιάζεται η SQL σαν γλώσσα χειρισμού δεδομένων. Περιγράφονται επίσης, οι φυσικές δομές αρχείων και οι φυσικές μέθοδοι προσπέλασης που χρησιμοποιούνται στα συστήματα βάσεων δεδομένων. Τέλος, παρουσιάζονται οι δυνατότητες που παρέχονται από τα συστήματα διαχείρισης βάσεων δεδομένων με παράλληλη χρήση ΣΔΒΔ. Η κατανόηση των ζητημάτων ολοκληρώνεται μέσα από την πραγματοποίηση και μελέτη σχετικών εφαρμογών.
Η διδασκαλία του μαθήματος εστιάζει στις βασικές αρχές σχεδιασμού εφαρμογών που προβάλουν και αναδεικνύουν πολιτιστικό περιεχόμενο με τη χρήση νέων τεχνολογιών πολυμέσων. Από αυτή τη σκοπιά, το περιεχόμενο του μαθήματος συνδέεται με τις θεωρητικές και μεθοδολογικές αρχές που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του μαθήματος «Πολιτιστική Αναπαράσταση» του 4ου εξαμήνου, αλλά διατηρεί την αυτονομία του ως διδακτική ενότητα. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η έμφαση αποδίδεται: α) στη διάκριση και επιλογή των στοιχείων που σημαίνουν εμφατικά μια πολιτισμική πρακτική, ένα αντικείμενο, ένα σύνολο αντικειμένων, κ.ο.κ. β) στον (ανα)συνδυασμό των συγκεκριμένων στοιχείων για τη δημιουργία ενός αρχικού σεναρίου παρουσίασης γ) στην προσαρμογή του συγκεκριμένου σεναρίου σε μια τελική μορφή, σε συνάρτηση με την ανάπτυξη συγκεκριμένων γραφικών που τονίζουν και μορφοποιούν το υπό προβολή πολιτιστικό περιεχόμενο, καθώς και με τις δυνατότητες προγραμματισμού της εφαρμογής σύμφωνα με τις απαιτήσεις κάθε συγκεκριμένου σεναρίου δ) στην αξιοποίηση στοιχείων του σεναρίου και του γραφικού σχεδιασμού για την προσέλκυση ειδικών κατηγοριών χρηστών/δεκτών της παραγόμενης εφαρμογής (αν απαιτείται και αν είναι δυνατόν).
Στόχος του μαθήματος είναι να εστιάσει στη θεωρία και πράξη της διαχείρισης αντικειμένων και συλλογών εντός μουσείων και άλλων πολιτιστικών οργανισμών. Εξετάζονται ζητήματα σχεδιασμού της συλλεκτικής στρατηγικής ενός πολιτιστικού οργανισμού, η τεκμηρίωση των συλλογών με συμβατικά και ηλεκτρονικά μέσα, ο ρόλος της έρευνας και της μετάδοσης γνώσης για τις συλλογές, η ασφάλεια των συλλογών, θέματα μεταφοράς και αποθήκευσής τους, αλλά και το ζήτημα της πρόσβασης σε αυτές. Γίνεται επίσης συζήτηση για την εθνική νομοθεσία και τις διεθνείς συμβάσεις που διέπουν θέματα δημιουργίας και διαχείρισης συλλογών, καθώς και για τις ηθικές διαστάσεις του θέματος και τις ευθύνες των ανθρώπων που εργάζονται σε πολιτιστικούς οργανισμούς.
Το μάθημα περιλαμβάνει μεθόδους παράστασης και επεξεργασίας ψηφιακών εικόνων με σκοπό τη βελτίωση τους, την τροποποίησή τους, την άντληση πληροφορίας σε σχέση με το περιεχόμενό τους και την οικονομικότερη αποθήκευση και μετάδοσή τους. Η πρώτη ενότητα του μαθήματος ασχολείται με τεχνικές ψηφιακής καταγραφής και επεξεργασίας εικόνας. Η δεύτερη ενότητα εστιάζει σε τεχνικές και πρότυπα συμπίεσης, μετάδοσης και αποθήκευσης εικόνων καθώς και στο διεπιστημονικό πεδίο της όρασης υπολογιστή. Το θεωρητικό μέρος του μαθήματος συνοδεύεται από πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Η/Υ με τη χρήση λογισμικών πακέτων επεξεργασίας στατικών εικόνων καθώς και ακολουθίας εικόνων, τα οποία βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση της διδαχθείσας ύλης.
Το μάθημα διαπραγματεύεται τους τρόπους με τους οποίους ο πολιτισμός επιδρά και καθορίζει την ανθρώπινη επικοινωνία. Ο πολιτισμός αποτελεί δομικό στοιχείο της ταυτότητας και ως τέτοιο προσδιορίζει -σε σημαντικό βαθμό- τις δια-ομαδικές σχέσεις. Η αντίληψή μας για τον Άλλο ή τους Άλλους διαμορφώνεται σε συγκεκριμένο ιστορικό, κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο που παράγει και αναπαράγει αναπαραστάσεις για το «εμείς» και το «αυτοί», το «ταυτόσημο» και το «μη ταυτόσημο». Στη σχέση με τον Άλλο/τους Άλλους διαπιστώνεται, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, η ύπαρξη σειράς στερεοτύπων και προκαταλήψεων που ανάγουν τον Άλλο/ Ξένο σε Ανεπιθύμητο και Εχθρό και ως εκ τούτου οδηγούν σε διακρίσεις (αρνητικές) με αποτέλεσμα την περιθωριοποίηση και αποξένωση (εθνοτικών και πολιτισμικών) ομάδων που δεν ανήκουν βάσει του jus sanguinis (δίκαιο αίματος/καταγωγής) στην κυρίαρχη ομάδα. Αποτέλεσμα αυτού είναι ένα κοινωνικό σώμα μη συμπαγές, με ομάδες που αδυνατούν να επικοινωνήσουν, να αλληλεπιδράσουν, να ωφεληθούν εκατέρωθεν. Η μαζική μετακίνηση ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο –η μετανάστευση- έχει αλλάξει την πληθυσμιακή σύνθεση στις χώρες υποδοχής διαμορφώνοντας πολυπολιτισμικές κοινωνίες. Η πρόκληση που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες αυτές είναι να οργανώσουν τις σχέσεις των ανθρώπων με τέτοιο τρόπο, ώστε να υπάρχει επικοινωνία και δημιουργική αλληλεπίδραση πολιτισμών με στόχο την ένταξη όλων (ντόπιων και μεταναστών) στο κοινωνικό σώμα. Ο ρόλος της εκπαίδευσης στο πλαίσιο αυτό κρίνεται ιδιάζουσας σημασίας. Στο πλαίσιο του μαθήματος αναπτύσσονται έννοιες όπως : πολυπολιτισμικότητα, διαπολιτισμικότητα, αφομοίωση, ένταξη, επιπολιτισμός.
Η εκρηκτική εξέλιξη της ψηφιακής τεχνολογίας, η επικράτηση του διαδικτύου στις καθημερινές μας ανάγκες πληροφόρησης και επικοινωνίας και η εξάπλωση της χρήσης των «νέων μέσων» δεν μπορεί παρά να επηρεάζει τον τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας του μουσείου. Κατ’ αρχήν, είναι προφανές ότι αμφισβητούνται οι παραδοσιακές εκθεσιακές επιλογές, καθώς δημιουργούνται νέες δυνατότητες στον τρόπο συγκρότησης και ανάπτυξης των εκθέσεων. Επιπλέον, όμως, μας αναγκάζει να επανεξετάσουμε και τον ίδιο τον κοινωνικό του ρόλο: τη θεματολογία, τις βασικές θεωρητικές αρχές και μεθοδολογικές πρακτικές, την επικοινωνιακή πολιτική του. Το μουσείο εκ των πραγμάτων οφείλει να προσδιορίσει τη νέα του θέση στα διευρυμένα επικοινωνιακά δίκτυα, στην πληθωριστική διάδοση της πληροφορίας και την συγκρότηση νέων πολιτισμικών ταυτοτήτων. Στο μάθημα εξετάζονται τα νέα δεδομένα που δημιουργούνται με την αξιοποίηση των ψηφιακών τεχνολογιών στο μουσείο. Συγκεκριμένα απασχολούν: • Το θεωρητικό και μεθοδολογικό πλαίσιο αξιοποίησης των νέων τεχνολογιών • Ο παραδοσιακός ρόλος του «αυθεντικού μουσειακού αντικείμενου» στο πλαίσιο που δημιουργεί η ψηφιακή και εικονική πραγματικότητα • Παραδοσιακή έκθεση και ψηφιακή τεχνολογία • Ψηφιακές τεχνολογίες και διαδραστικότητα • Ψηφιακές τεχνολογίες και επικοινωνία • Ψηφιακές τεχνολογίες και εκπαίδευση • Εικονικά μουσεία • Συγκεκριμένα παραδείγματα ψηφιακών εφαρμογών στα μουσεία
Συνήθως σκεφτόμαστε το μουσείο ως έναν περιποιημένο χώρο φύλαξης μιας συλλογής πραγμάτων υλικών και άυλων, ζωντανών ή άψυχων, οικείων ή περίεργων, του απώτατου ή του πολύ πρόσφατου παρελθόντος που οργανώνονται και παρουσιάζονται στο κοινό. Η μουσειακή δραστηριότητα, όμως, είτε με την παραδοσιακή της μορφή είτε με πιο καινοτόμες και πειραματικές μορφές αποτελεί, επιπλέον, ένα φαινόμενο ενταγμένο μέσα σε μια συγκεκριμένη ιστορική και κοινωνική πραγματικότητα. Η μουσειακή δράση αποτελεί μια οργανωμένη και ελεγχόμενη επικοινωνιακή σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στους παραγωγούς και τους καταναλωτές του μουσειακού εκθέματος, με τον καταλυτικό επικοινωνιακό ρόλο των ίδιων των μουσειακών πραγμάτων. Όταν οι επισκέπτες του μουσείου έρχονται αντιμέτωποι με τα μουσειακά αντικείμενα και τις ερμηνευτικές προτάσεις των ειδικών που τα πλαισιώνουν, συνειδητά ή ασυνείδητα, σχηματίζουν τη δική τους άποψη γι’ αυτά, και, κατ’ επέκταση, συγκροτούν τη δική τους αντίληψη για το παρελθόν, την τέχνη, την τεχνολογία, τη φύση κτλ. Οι ατομικές αυτές απόψεις συνθέτουν στο πεδίο της κοινωνικής διαπραγμάτευσης τις συλλογικές αντιλήψεις, συμβάλλουν στη δημιουργία ταυτοτήτων, συγκρούονται ή αναπαράγουν ιδεολογήματα. Στο μάθημα εξετάζεται η σχέση του μουσείου με την κοινωνία. Συγκεκριμένα απασχολούν: • Οι παράγοντες που καθορίζουν την μουσειακή επικοινωνιακή σχέση • Τα μέσα και οι πρακτικές που αξιοποιούνται για την υποστήριξή της • Οι κοινωνικές ομάδες που εμπλέκονται στη διαμόρφωση των χαρακτηριστικών του μουσειακού φαινομένου • Ο ρόλος ενός μουσείου στη συγκρότηση συλλογικών ταυτοτήτων • Το μουσείο ως ιδεολογικός μηχανισμός του κράτους
Το μάθημα είναι σχεδιασμένο αφενός ως μια εισαγωγή στον παγκόσμιο μη μυθοπλαστικό κινηματογράφο και τα θεωρητικά ζητήματα που σχετίζονται με αυτόν, καθώς και ως ένα μάθημα παραγωγής ντοκιμαντέρ στο οποίο οι φοιτητές θα πρέπει να αναπτύξουν μια ιδέα για μη μυθοπλαστική ταινία από το στάδιο της pre-production μέχρι το στάδιο της post-production. Θα προσφερθεί μια κριτική ματιά στην ιστορική διαδρομή και εξέλιξη μορφών μη μυθοπλαστικών ταινιών, κυρίως ντοκιμαντέρ και εθνογραφικών ταινιών, καθώς και πειραματικών ταινιών από τις απαρχές του είδους μέχρι τη σύγχρονη παραγωγή. Θα καλυφθούν οι θεωρίες του ντοκιμαντέρ και η κριτική, ηθικά ζητήματα, ζητήματα σχετικά με την διαδικασία αναπαράστασης, ερευνητικές μέθοδοι, συγγραφή προτάσεων, χρηματοδότηση και δικαιώματα διανομής.
Το παρακάτω είναι το γενικό πλαίσιο του μαθήματος. Το μάθημα εστιάζει σε μέρος του γενικού αυτού πλαισίου ανά ακαδημαϊκό έτος. • Έννοιες του Οπτικού Πολιτισμού (Visual Culture). Οι έννοιες της αναπαράστασης και η «όραση» από την Αναγέννηση και τη γεωμετρική προοπτική στην camera obscura και από τη ζωγραφική στη φωτογραφική αναπαράσταση. • Θεωρητικά ζητήματα εικαστικής αναπαράστασης πριν και μετά την έλευση της φωτογραφικής και της κινηματογραφικής εικόνας. • Το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο και τα μηνύματα της φωτογραφικής εικόνας από τις απαρχές έως τα τέλη του 19ου αιώνα αρχές 20ου αιώνα (Νεοκλασικισμός, Ρομαντισμός και πρώϊμη φωτογραφία, Ιμπρεσιονισμός και φωτογραφία, πορτρέτο, ταξιδιωτική και πολεμική φωτογραφία, τα κινήματα του Μοντερνισμού και η φωτογραφία) στην Ευρώπη και την Αμερική (Νέα Υόρκη). • Case studies, ομάδα 1: η περίπτωση του Alfred Stieglitz και της ομάδα του Photo-Secession, ο Edward Steichen, ο Paul Strand, η Κοινωνική Φωτογραφία και ο Lewis Hine, καθώς και η διαφορετική καλλιτεχνική ματιά του Eugene Atget. Επίσης, η Ελληνική φωτογραφία με case study τη Nelly’s και η στρατευμένη φωτογραφία του Σπύρου Μελετζή και του Κώστα Μπαλάφα. 19ου αιώνα έως τις μέρες μας. Γενικές Ικανότητες Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;. Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις Λήψη αποφάσεων Αυτόνομη εργασία Ομαδική εργασία Εργασία σε διεθνές περιβάλλον Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών Σχεδιασμός και διαχείριση έργων Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα Σεβασμός στο φυσικό περιβάλλον Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης …… Άλλες… ……. 1. Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης. 2. Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής. 3. Σεβασμός στη διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα. 4. Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών. 5. Αυτόνομη εργασία. 6. Ομαδική εργασία 7. Εργασία σε διεθνές και διεπιστημονικό περιβάλλον. 8. Ανάπτυξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου. • Case studies, ομάδα 2: τα κινήματα της Νέας Αντικειμενικότητας και του Αμερικανικού Νεορεαλισμού, ο Henri Cartier Bresson, ο Robert Capa και ο πρακτορείο Magnum, ο Alexander Rodchenko και η Ρωσική Πρωτοπορία, τα έντυπα ΜΜΕ και η φωτογραφία. • Ζητήματα ιδεολογίας και προπαγάνδας στα ΜΜΕ και τη Διαφήμιση, με έμφαση στη σχέση Τέχνης και Διαφήμισης.
Ο ηχητικός σχεδιασμός αποτελεί μια τεχνο-πολιτισμική πρακτική δημιουργίας ήχων για τη μετάδοση πληροφοριών και την ενεργοποίηση συναισθημάτων καθώς αλληλεπιδρούμε με τα κοινωνικά, οικονομικά και τεχνολογικά περιβάλλοντα της καθημερινής μας ζωής. Ο ηχητικός σχεδιασμός αφορά κυρίως στη μορφολογική επεξεργασία του ήχου σε συνδυασμό με ζητήματα επικοινωνίας, αισθητικής, ιδεολογίας και ηθικής. Στο πλαίσιο αυτό, το μάθημα αποσκοπεί στην καλλιέργεια της ακουστικής κουλτούρας των φοιτητών και την εκμάθηση σύγχρονων εργαλείων επεξεργασίας του ήχου με στόχο τη δημιουργική παραγωγή ηχητικού περιεχομένου σε ποικίλα μέσα επικοινωνίας, πολιτιστικά περιβάλλοντα και αντικείμενα της καθημερινής ζωής, όπως η οπτικο-ακουστική βιομηχανία, τα μουσεία, τα διαδραστικά ψηφιακά μέσα, τα ηχητικά λογότυπα, κ.ά. Ενότητες Μαθήματος • Σημασιοδοτώντας τον ήχο – Τεχνικές ακρόασης. • Πειραματική μουσική και ηχητικές τέχνες. • Χρήσεις και λειτουργίες του ήχου στην πολιτιστική παραγωγή. • Αρχές και τεχνικές σχεδιασμού του
Το μάθημα αναλύει μία γκάμα θεμάτων που αποτελούν τον πυρήνα της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αυτά είναι: (1) Επίλυση προβλημάτων με αναζήτηση (αναζήτηση πρώτα σε βάθος, πρώτα σε πλάτος και άπληστη αναζήτηση), (2) Εισαγωγικά θέματα στους ευφυείς πράκτορες, (3) βασικές έννοιες προτασιακής και κατηγορικής λογικής, (4) αναπαράσταση γνώσης και γνωσιολογικοί κανόνες, (5) υπολογιστική νοημοσύνη (νευρωνικά δίκτυα και ασαφής λογική), (6) δομή και λειτουργία έμπειρων συστημάτων και (7) έμπειρα συστήματα.
Στόχος του συγκεκριμένου μαθήματος είναι η παρουσίαση των απειλών που δέχεται σήμερα η υλική πολιτισμική κληρονομιά καθώς και η αναφορά στις βασικές σύγχρονες μεθόδους και τεχνικές που χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση της. Η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι ένα κατ’ εξοχήν διεπιστημονικό πεδίο έρευνας και απαιτεί τη συνεργασία μεγάλου εύρους επιστημονικών ειδικοτήτων για την επίτευξη της. Το συγκεκριμένο μάθημα, χωρίζεται σε δύο μεγάλες ενότητες: Ενότητα 1η : Περιγραφή της υφιστάμενης κατάστασης της πολιτισμικής κληρονομιάς στην Ελλάδα και ανάλυση των σημαντικότερων σύγχρονων απειλών της. Ενότητα 2η : Περιγραφή των ιδιοτήτων των βασικών υλικών από τα οποία αποτελείται το μεγαλύτερο μέρος της υλικής πολιτισμικής κληρονομιάς ενός τόπου, (π.χ. πέτρα, ξύλο, χαρτί, φυσικά υφάσματα, μέταλλα, πηλός, δέρμα, γυαλί), και των απειλών, (φυσικής, χημικής, βιολογικής, ανθρωπογενούς προέλευσης), που αυτά δέχονται με αποτέλεσμα την φθορά τους. Τέλος θα αναφερθούν οι μέθοδοι και τεχνικές που υπάρχουν διαθέσιμες έτσι ώστε να περιοριστεί η φθορά που προκύπτει από τις διάφορες απειλές που δέχονται τα υλικά αυτά, με στόχο τη διατήρηση τους στον χρόνο.
Το μάθημα διαπραγματεύεται το θέμα της online κοινωνικής δικτύωσης, της κατασκευής της ψηφιακής – ατομικής και συλλογικής – ταυτότητας και της διείσδυσης και αξιοποίησης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (social media) σε μια σειρά από καθημερινές, υλοποιούμενες σε δημόσια περιβάλλοντα, λειτουργίες (π.χ. στην εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την πολιτική). Αρχικά επιχειρείται μια θεωρητική εισαγωγή στην κοινωνική δικτύωση, στα είδη αλλά και στην εξέλιξη που αυτά παρουσίασαν σε σύντομο διάστημα, όπως και μια συνοπτική παρουσίαση γνωστών εφαρμογών κοινωνικής δικτύωσης (Twitter, Facebook, Google+, Linkedin, Youtube, Flickr, Instagram, κ.α.). Ζητήματα όπως οι τρόποι με τους οποίους παρουσιάζεται ο εαυτός (η persona ή οι personae) διαδικτυακά μέσα από την επιλογή εμφάνισης ή την εμπρόθετη απόκρυψη στοιχείων και την αξιοποίηση πολυτροπικών πηγών στην αυτοπαρουσίαση, η οικοδόμηση και διαχείριση κοινωνικών δικτύων στο διαδίκτυο, η ανάπτυξη του αισθήματος της συμμετοχής σε μια ομάδα και της διαπραγμάτευσης της ταυτότητας μέσα από μια επαναληπτική διαδικασία διαλογικής και συμβολικής ανταλλαγής με άλλους, η φήμη, η αναγνωρισιμότητα, η επιβράβευση και ενδεχομένως η υστεροφημία του ψηφιακού εαυτού ως επιθυμία και αποτέλεσμα συστηματικών πράξεων θα συγκροτήσουν το πρώτο μέρος του μαθήματος. Παράλληλα δίνεται έμφαση σε ζητήματα προστασίας της ιδιωτικότητας. Στο δεύτερο μέρος επιχειρείται μια προσέγγιση σε θέματα που σχετίζονται με την ανάδυση νέων συμπεριφορών, όπως το cyber-bulling ή το cyber-sex, στην ενσωμάτωση και αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην εκπαίδευση (π.χ. communities of practice, e-learning), τον πολιτισμό, την απασχόληση, την πολιτική (digital politics), την οργάνωση κοινοτήτων οπαδών (fan based communities) ή κινημάτων (π.χ.«Αραβική Άνοιξη») και θέματα επίδρασης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης..
EKTO ΕΞΑΜΗΝΟ
Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στα βασικά στοιχεία της αφήγησης στα οπτικοακουστικά έργα, δηλαδή στο σχεδιασμό της επεξεργασίας και οπτικοποίησης περιεχομένου. Αναλύεται η σημασία της κεντρικής ιδέας, της δομής, της ύπαρξης χαρακτήρων και της αξιοποίησης των εκφραστικών μέσων στην ανάπτυξη των οπτικοακουστικών έργων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα μη-αφηγηματικά έργα, καθώς εξετάζονται οι πλέον δημοφιλείς μορφές τέτοιων έργων (από το ρεπορτάζ ως το διαφημιστικό και το εκπαιδευτικό βίντεο). Οι ασκήσεις είναι θεωρητικές και πρακτικές. Διαλέξεις, προβολές και ασκήσεις κατ’ οίκον που αφορούν τη χρήση της κάμερας και απλών προγραμμάτων μοντάζ . Η προβολή αποσπασμάτων από ταινίες όλων των ειδών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διδασκαλίας και γι’ αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η συνεχής παρουσία στις διαλέξεις του μαθήματος.
Το μάθημα αυτό παρουσιάζει γνωστά συστήματα τηλεκπαίδευσης καθώς και τα υφιστάμενα καθιερωμένα ή ad-hoc πρότυπα παραγωγής μαθημάτων. Εξετάζονται το περιεχόμενο, οι σκοποί και οι σύγχρονες τάσεις της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης, καθώς και οι μορφές και οι διαδικασίες που απαιτούνται για την πραγματοποίησή της. Περιλαμβάνονται, η ανάλυση, η σχεδίαση, η παραγωγή μαθημάτων για εξ αποστάσεως εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων των πολυμεσικών στοιχείων τους, λαμβάνοντας υπόψη τα υφιστάμενα πρότυπα παραγωγής μαθημάτων. Εξετάζονται η χρήση και η αξιολόγηση ολοκληρωμένων συστημάτων για σύγχρονη και ασύγχρονη εξ αποστάσεως διδασκαλία και επιμόρφωση - κατάρτιση. Μελετώνται μέθοδοι εκπαίδευσης και τρόποι βέλτιστης μεταφοράς γνώσεων. Εξετάζονται, επίσης, τα διαθέσιμα εργαλεία για αυτοματοποίηση και διαχείριση εκπαιδευτικών περιβαλλόντων. 1. Παρουσίαση μαθήματος & της εργασίας 2. Εισαγωγή στην εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση - Εννοιολογικό Πλαίσιο ΕξΑΕ 3. Τεχνολογικά μέσα διαχείρισης η-Μάθησης. Η πλατφόρμας Moodle. Εκπαιδευτικός σχεδιασμός η-μαθήματος (Ανάλυση εκπαιδευτικών αναγκών / μαθησιακοί στόχοι - αποτελέσματα). 4. Σχεδιασμός εκπαιδευτικού υλικού για εξ Αποστάσεως Εκπαίδευση (προδιαγραφές έντυπου εκπαιδευτικού υλικού για εξ αποστάσεως εκπαίδευση) 5. Εργαλεία και υπηρεσίες υποστήριξης εκπαιδευτικού σχεδιασμού. Σχεδιασμός πολυμεσικού ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού σε μορφή SCORM 6. Σχεδιασμός κατάλληλης μεθοδολογίας και υλικού αξιολόγησης των μαθητών 7. Η διδασκαλία και οι ρόλοι του διδάσκοντα στην ΕξΑΕ 8. Σχεδιασμός οδηγού μαθήματος & Δημιουργία/χρήση ημερολογίου 9. Συνεργασία και δημιουργία κοινότητας μάθησης 10. Ο μαθητής της ΕξΑΕ & ο ρόλος των συναισθημάτων στη μάθηση 11. Κινητές τεχνολογίες για την υποστήριξη της μάθησης (Mobile Learning). Η μικτή μάθηση (Blended Learning) 12. Η παρακολούθηση της συμμετοχής, προόδου και επίδοσης των μαθητών (Learning Analytics) 13. ΕξΑΕ - Σύγχρονες τάσεις (ITS-MOOCs)
Η μελέτη των αντικειμένων, που συχνά αποκαλούνται Υλικός Πολιτισμός, έχει εξαιρετική σημασία για την κατανόηης του ρόλου του ανθρώπου στην κοινωνία. Τα μουσεία φυλάσσουν τον υλικό πολιτισμό του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων των δειγμάτων του φυσικού κόσμου. Συνεπώς, οι επιμελητές και οι εργαζόμενοι στα μουσεία καλούνται να ερμηνεύσουν τα αντικείμενα και τις συλλογές και να μεταδώσουν τα μηνύματά τους στο κοινό. Το μάθημα αυτό στόχο έχει να ερευνήσει τη φύση των μουσειακών συλλογών και τη σημασία τους, προσεγγίζοντας τα αντικείμενα από πολλές, διαφορετικές οπτικές γωνίες και αξιολογώντας τα αποτελέσματα. Η προσέγγιση θα είναι διεπιστημονική και θα συνεπάγεται την ανάλυση πραγματικών μουσειακών αντικειμένων με βάση διαφορετικές οπτικές και θεωρητικές προσεγγίσεις.
Η μελέτη των αντικειμένων, που συχνά αποκαλούνται Υλικός Πολιτισμός, έχει εξαιρετική σημασία για την κατανόηης του ρόλου του ανθρώπου στην κοινωνία. Τα μουσεία φυλάσσουν τον υλικό πολιτισμό του παρελθόντος, συμπεριλαμβανομένων των δειγμάτων του φυσικού κόσμου. Συνεπώς, οι επιμελητές και οι εργαζόμενοι στα μουσεία καλούνται να ερμηνεύσουν τα αντικείμενα και τις συλλογές και να μεταδώσουν τα μηνύματά τους στο κοινό. Το μάθημα αυτό στόχο έχει να ερευνήσει τη φύση των μουσειακών συλλογών και τη σημασία τους, προσεγγίζοντας τα αντικείμενα από πολλές, διαφορετικές οπτικές γωνίες και αξιολογώντας τα αποτελέσματα. Η προσέγγιση θα είναι διεπιστημονική και θα συνεπάγεται την ανάλυση πραγματικών μουσειακών αντικειμένων με βάση διαφορετικές οπτικές και θεωρητικές προσεγγίσεις. Η προστασία της ιδιωτικότητας των χρηστών ενός σύγχρονου Πληροφοριακού Συστήματος αποτελεί ένα από τα μείζονα ζητήματα στη σχεδίαση και λειτουργία τους. Η ραγδαία αύξηση της χρήσης διαδικτυακών εφαρμογών και προσωποποιημένων υπηρεσιών από ολοένα και περισσότερους χρήστες οδηγούν τους δημιουργούς των εφαρμογών στην ολοένα και μεγαλύτερη χρήση, αποθήκευση και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων των χρηστών με στόχο την καλύτερη και ποιοτικότερη εξυπηρέτησή τους. Ταυτόχρονα όμως παρουσιάζονται και διάφορες απειλές με στόχο αφενός μεν την αναίτια αποκάλυψη της ταυτότητας των χρηστών αφετέρου δε με την παραβίαση των προσωπικών τους δεδομένων. Στόχος του συγκεκριμένου μαθήματος είναι η ανάδειξη των βασικών ζητημάτων που αφορούν στην προστασία της ιδιωτικότητας και τον τρόπο που μπορεί να υλοποιηθεί κατά τη σχεδίαση και ανάπτυξη ενός Πληροφοριακού Συστήματος. Διαλέξεις 1. Εισαγωγή – Παρουσίαση των Στόχων του μαθήματος – Περιγραφή Ενοτήτων 2. Εννοιολογική θεμελίωση των βασικών όρων της ιδιωτικότητας 3. 4. Απαιτήσεις Ιδιωτικότητας και Ασφάλειας 5. Μεθοδολογίες Σχεδίασης Πληροφοριακών Συστημάτων που λαμβάνουν υπόψη την ιδιωτικότητα 6. 7. Τεχνολογίες Προστασίας της Ιδιωτικότητας 8. Ανάλυση και εντοπισμός απαιτήσεων ιδιωτικότητας για τη σχεδίαση ενός Πληροφοριακού Συστήματος – Μελέτη Περίπτωσης ενός Πολιτιστικού Οργανισμού 9. 10. Η προστασία της Ιδιωτικότητας στην Πληροφορική και στις Επικοινωνίες: Η νομική διάσταση 11. Τεχνολογίες Προστασίας Δικαιωμάτων Διανοητικής Ιδιοκτησίας 12. Ζητήματα Ιδιωτικότητας σε Περιβάλλοντα Νεφοϋπολογιστικής 13. Κοινωνικά Δίκτυα: Μέσα Προβολής και Αποδόμησης της Ιδιωτικότητας
Το μάθημα αποτελεί εισαγωγή στα βασικά στοιχεία της αφήγησης στα οπτικοακουστικά έργα, δηλαδή στο σχεδιασμό της επεξεργασίας και οπτικοποίησης περιεχομένου. Αναλύεται η σημασία της κεντρικής ιδέας, της δομής, της ύπαρξης χαρακτήρων και της αξιοποίησης των εκφραστικών μέσων στην ανάπτυξη των οπτικοακουστικών έργων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα μη-αφηγηματικά έργα, καθώς εξετάζονται οι πλέον δημοφιλείς μορφές τέτοιων έργων (από το ρεπορτάζ ως το διαφημιστικό και το εκπαιδευτικό βίντεο). Οι ασκήσεις είναι θεωρητικές και πρακτικές. Διαλέξεις, προβολές και ασκήσεις κατ’ οίκον που αφορούν τη χρήση της κάμερας και απλών προγραμμάτων μοντάζ . Η προβολή αποσπασμάτων από ταινίες όλων των ειδών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διδασκαλίας και γι’ αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η συνεχής παρουσία στις διαλέξεις του μαθήματος.Το μάθημα είναι μια έρευνα στο μεταβαλλόμενο έδαφος της θεωρίας του κινηματογράφου και τον εντοπισμό των σημαντικότερων πτυχών του τομέα της θεωρίας της κινούμενης εικόνας. Η κινηματογραφική θεωρία διαθέτει ένα ευρύ φάσμα προσεγγίσεων (auteurism, σημειωτική, η ψυχανάλυση, φεμινισμός, κλπ.) που το μάθημα επιδιώκει να καλύψει και προσανατολίζεται όχι μόνο γύρω από μεγάλες θεωρητικές προσεγγίσεις, αλλά και γύρω από τα ερωτήματα που συχνά ενοποιούν διαφορετικές και διακριτές σχολές σκέψης. Στόχος μας θα είναι η κατανόηση των συγκεκριμένων πολιτιστικών και ιστορικών συνθηκών του πλαισίου που διαμορφώνει τις τάσεις στην φιλμική θεωρία. Ταυτόχρονα, θα εξετασθεί το ζήτημα του τι μπορεί να θεωρηθεί ως θεωρία του κινηματογράφου σήμερα και να μελετηθεί η μετάβαση από τη φιλμική θεωρία σε αναδυόμενους τομείς, όπως αυτός της οπτικής κουλτούρας και της γλώσσας των πολυμέσων.
Το κεντρικό θέμα του μαθήματος αφορά στις σχέσεις μεταξύ του «πολιτισμικού» και του «τεχνολογικού» στα ψηφιακά μέσα επικοινωνίας. Μέσα από ποιες διαδικασίες κατασκευάζονται τα τεχνικά μέσα επικοινωνίας που διαθέτουμε σήμερα και μέσα από ποιες διαδικασίες τα ψηφιακά μέσα διαμορφώνουν τη σύγχρονη υποκειμενικότητα και την κοινωνική ζωή; Για να διατυπώσουμε καλύτερα αυτό το διπλό ερώτημα, στο πλαίσιο του μαθήματος παρουσιάζονται βασικές λειτουργίες των νέων μέσων οι οποίες αναλύονται μέσα από ένα ευρύ φάσμα θεωριών για την επικοινωνία, την τεχνολογία και τον πολιτισμό. Ενότητες Μαθήματος • «Μέσα» και «επικοινωνία». Εννοιολογικοί προσδιορισμοί. • Τα μέσα ως διαμεσολαβητές – Τα μέσα ως περιβάλλοντα. • Μέσα, Τεχνολογία και Τεχνική. • Σήμα, Θόρυβος, Πληροφορία, Γνώση. • Διεπαφές-Χρήστη και Διάδραση. • Κώδικας και λογισμικό. • Δικτύωση και Τηλεπικοινωνίες.
Το μάθημα αυτό αφορά στη μελέτη βασικών εννοιών της μαθηματικής ανάλυσης: συναρτήσεις, όρια και ακολουθίες, συνέχεια, διαφόριση, παράγωγοι συναρτήσεων μιας μεταβλητής, το θεώρημα Taylor, αόριστο ολοκλήρωμα, ορισμένο ολοκλήρωμα, γενικευμένο ολοκλήρωμα, απειροσειρές, σειρές Fourier, συναρτήσεις πολλών μεταβλητών και μερικές παράγωγοι.
Το μάθημα εξετάζει επιστημονικές θεωρίες και μοντέλα ως συστηματικές διαδικασίες μέσω των οποίων οι επιστήμονες θέτουν ερωτήματα και προάγουν την επιστημονική γνώση. Κομβικής σημασίας για το μάθημα είναι η καταλογοποίηση των επιδράσεων και των χρήσεων των μέσων επικοινωνίας από διαφορετικές κατηγορίες κοινού. Οι θεωρητικές επιλογές προέρχονται από διαφορετικές σχολές, και προσεγγίσεις στο ευρύτερο πεδίο της θεωρίας της επικοινωνίας. Η κατανόηση αυτών των λειτουργιών των μέσων είναι απαραίτητη για τις σύγχρονες κοινωνίες καθώς
Το παρακάτω είναι το γενικό πλαίσιο του μαθήματος. Το μάθημα εστιάζει σε μέρος του γενικού αυτού πλαισίου ανά ακαδημαϊκό έτος. • Έννοιες και περιεχόμενο της Τέχνης στον 20ο και 21ο αιώνα (Μοντερνισμός – Μεταμοντερνισμός και η ανάδυση του Μεταουμανισμού), με έμφαση στη βιντεοτέχνη και τα κόμικς. • Ιστορικό και κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο της video art, η Εννοιολογική τέχνη (Conceptual Art) και ο ρόλος του κινήματος fluxus. Case Studies: Nam June Paik, Bill Viola, Shirin Neshat. • Η Bioart και η έννοια του Transhuman. Η έννοια του «ψηφιακού» στην τέχνη και η τέχνη με τεχνολογίες εικονικής πραγματικότητας (virtual art). • Η ιστορία και ιδεολογία των κόμικς στην Αμερική και την Ευρώπη. • Τα κόμικς επιστημονικής φαντασίας και το ιδεολογικό τους περιεχόμενο, τα κόμικς και η λογοτεχνία, η έννοια του pulp. • Ρεαλισμός και χιούμορ στα κόμικς. • Ο ρόλος των περιοδικών κόμικς. • Case Studies: Manga - Τεχνοτροπία και Ιδεολογία. • Υπερηρωϊκά Κόμικς, οι έννοιες του «υπερηρωϊκού» στη δεκαετία του 1980. • Η αλληλεπίδραση του συνόλου των τεχνών στη διαμόρφωση του ιδεολογικού και κοινωνικού μηνύματος της εποχής μας.
Γίνεται όλο και περισσότερο κατανοητό ότι μια αναπτυγμένη και δυναμική πολιτιστική ζωή συνεισφέρει ουσιαστικά στη δημιουργία βιώσιμων και ακμαζουσών κοινοτήτων. Παράλληλα, με τη συνειδητοποίηση της συμβολής του πολιτισμού σε αυτούς τους στόχους, έχει αυξηθεί η πολυπλοκότητα των ζητημάτων προγραμματισμού και λήψης αποφάσεων σε καθημερινό επίπεδο. Ο πολιτιστικός σχεδιασμός (cultural planning) είναι μια απάντηση σε αυτά τα ζητήματα, παρέχει δηλαδή τις στρατηγικές για τη δημιουργία ενός ενιαίου πλαισίου διατήρησης και αξιοποίησης των πολιτιστικών πόρων. Ο πολιτιστικός σχεδιασμός είναι μια πολύπλευρη προσέγγιση, και μπορεί να γίνει κατανοητός καλύτερα ως: 1. Η στρατηγική χρήση των πολιτιστικών πόρων για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη των κοινοτήτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. 2. Μια προσέγγιση βασισμένη στους ευρείς ορισμούς «του πολιτισμού» και των «πολιτιστικών πόρων», οι οποίοι καλύπτουν την κληρονομιά, τις τοπικές παραδόσεις, τις τέχνες, τα πολυμέσα, την τοπογραφία, την αρχιτεκτονική, το αστικό σχέδιο, την αναψυχή, τον αθλητισμό, τη ψυχαγωγία και τον τουρισμό. 3. Μια πολιτιστικά ευαίσθητη προσέγγιση στον αστικό και περιφερειακό σχεδιασμό και στη χάραξη περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής. Κατά τη διάρκεια των διαλέξεων θα αναλυθεί η διαδικασία του πολιτιστικού σχεδιασμού ταυτόχρονα με τη χρήση παραδειγμάτων από την εφαρμογή πολιτιστικών σχεδίων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.
Το μάθημα εστιάζει στις τεχνολογίες διαδικτύου και παγκόσμιου ιστού δίνοντας έμφαση στον προγραμματισμό συστημάτων και εφαρμογών στο διαδίκτυο. Αρχικά γίνεται επισκόπηση τεχνολογιών που καλύπτουν το χώρο των δικτύων υπολογιστών, διαδικτύου, παγκόσμιου ιστού, λογισμικού φυλλομετρητών (browsers) και διακομιστών (servers) σε περιβάλλοντα ιστού, κ.α. Στη συνέχεια γίνεται διάκριση μεταξύ τεχνολογιών προγραμματισμού από την πλευρά του πελάτη (client-side web programming) και προγραμματισμού από την πλευρά του διακομιστή (server-side web programming). Η έμφαση δίνεται στις τελευταίες, παρουσιάζοντας τις περιπτώσεις των τεχνολογιών Java Servlets, JSP και PHP που χρησιμοποιούνται για την προσθήκη δυναμικά παραγόμενου περιεχομένου σε ιστοσελίδες. Παρουσιάζονται συστήματα διαχείρισης βάσεων δεδομένων που χρησιμοποιούνται σε περιβάλλοντα ιστού (π.χ. MySQL) και αναπτύσσονται εφαρμογές με πρόσβαση σε βάσεις δεδομένων από το διαδίκτυο. Συζητούνται, τέλος, θέματα σχεδιασμού ιστοτόπων που χρησιμοποιούν βάσεις δεδομένων.
Το μάθημα εισάγει τους φοιτητές στις θεωρητικές προσεγγίσεις, τις μεθοδολογίες και τα εργαλεία, που απαιτούνται για την ανάπτυξη συστημάτων λογισμικού. Η ύλη του μαθήματος περιλαμβάνει τις ακόλουθες ενότητες: μοντέλα ανάπτυξης λογισμικού, προδιαγραφές λογισμικού, σχεδιασμός συστήματος, εργαλεία και τεχνικές προγραμματισμού και ανάπτυξης συστημάτων, ποιότητα λογισμικού, διαχείριση έργων λογισμικού. Η κατανόηση των παραπάνω ζητημάτων ολοκληρώνεται μέσα από την σχεδίαση και ανάπτυξη εφαρμογών λογισμικού και τη μελέτη υπαρχόντων εφαρμογών.
Το μάθημα στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών/τριών στο πεδίο των τρισδιάστατων γραφικών, καθώς και στην εξοικείωσή τους με τις βασικές αρχές του σχεδιασμού και της δημιουργίας εφαρμογών, με έμφαση στη χρήση τους στο ευρύτερο πεδίο του πολιτισμού και της προβολής πολιτιστικών δεδομένων. Σε αυτή την προοπτική εστιάζει τόσο σε μια θεωρητική διερεύνηση του γνωστικού αντικειμένου, όσο και στην παραγωγή τρισδιάστατων γραφικών, ιδιαίτερα για εφαρμογές που υλοποιούνται σε πραγματικό χρόνο (real time).
στα
Η πολιτιστική αναπαράσταση είναι μια έννοια που απέκτησε κεντρική σημασία στον τομέα των πολιτιστικών σπουδών. Ο Stuart Hall, από τους θεμελιωτές της θεωρίας των πολιτισμικών σπουδών, ανέπτυξε την έννοια της κουλτούρας μέσα από την θεωρία της πολιτιστικής αναπαράστασης. Η κουλτούρα ενός κοινωνικού́ συνόλου, είπε, αφορά την παραγωγή και ανταλλαγή́ νοημάτων ανάμεσα στους ανθρώπους που απαρτίζουν αυτό το κοινωνικό σύνολο. Το κάθε κοινωνικό σύνολο, αναπαράγει, ανταλλάσσει και εγκαθιδρύει νοήματα, συνεχώς, μέσα από τις πρακτικές που αναπτύσσει. Αυτό το κάνει μέσα από συστήματα αναπαράστασης, δηλαδή μέσα από διάφορες «γλώσσες» (προφορική και γραπτή γλώσσα, γλώσσα του σώματος, των ήχων, των ρούχων, των τεχνών, των σημάτων κυκλοφορίας, κτλ) Αυτό το μάθημα θα ασχοληθεί με την ποιητική και την πολιτική της αναπαράστασης όπως και με μια σειρά από κριτικές και ενστάσεις στην έννοια και στην λογική της. Κάθε χρονιά θα ασχολούμαστε με μια άλλη θεματική γύρω από την αναπαράσταση όπως: «ιστορική μνήμη και αναπαράσταση πόνου/τραύματος», «τα όρια της αναπαράστασης», «σώμα και αναπαράσταση», «αναπαράσταση, αναπαραγωγή και προσομοίωση», «τόποι αναπαράστασης: μουσεία, τουρισμός, και εθνογραφική αναπαράσταση», «ψηφιακά μέσα, μεσοποίηση και αναπαράσταση», «η πολιτική της αναπαράσταση και η αναπαράσταση του εαυτού», και άλλα. Αυτή την χρονιά θα μιλήσουμε για την ποιητική και την πολιτική της αναπαράστασης μέσα από την κοινωνική, πολιτισμική και επιτελεστική θεωρία. Εισαγωγικά θα προσπαθήσουμε να εντρυφήσουμε στην θεωρία του Stuart Hall για την αναπαράσταση, αναφερόμενοι και στην σημειωτική θεωρία. Μετά θα περάσουμε μέσα από βασικές ανθρωπολογικές προσεγγίσεις για την αναπαράσταση, την εθνογραφία και την παρουσίαση του εθνογραφικού υποκειμένου, και τέλος θα μιλήσουμε για το θεατρικό υποκείμενο και την παρουσίαση του εαυτού. Το μάθημα θα τελειώσει με κείμενα από την επιτελεστική θεωρία.
Στο πλαίσιο της ΠΑ οι φορείς απασχόλησης προσφέρουν θέσεις οι οποίες να σχετίζονται με τις γνωστικές και τεχνολογικές δεξιότητες που προάγει το Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας. Το αντικείμενο απασχόλησης, μπορεί να περιλαμβάνει τη συμμετοχή:
• στη σχεδίαση και ανάπτυξη διαδραστικών και δικτυακών ψηφιακών εφαρμογών
• στη σχεδίαση και ανάπτυξη πληροφοριακών συστημάτων και λογισμικού που σχετίζονται με τη διαχείριση συλλογών
• στην επεξεργασία και σύνθεση ψηφιακών δεδομένων για τη δημιουργία βίντεο, animation και κινούμενης εικόνας
• στη σχεδίαση και επεξεργασία γραφικών και κινουμένων σχεδίων για διαδραστικές εφαρμογές πολυμέσων
• στην παραγωγή ψηφιακών οπτικοακουστικών προϊόντων
• στην παραγωγή επικοινωνιακού υλικού
• στη διοργάνωση εκθέσεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και άλλων πολιτιστικών και επικοινωνιακών δράσεων πολιτιστικών οργανισμών
• στην αποδελτίωση και οργάνωση αρχειακού υλικού με χρήση Η/Υ και δημιουργία Βάσεων Δεδομένων
• στην υλοποίηση ερευνητικών προγραμμάτων που σχετίζονται με το γνωστικό αντικείμενο του Τμήματος
Παράλληλα, αλλά όχι κατ’ αποκλειστικότητα, οι ασκούμενοι μπορεί να συμμετέχουν σε διοικητικό -οικονομικού τύπου δραστηριότητες του φορέα απασχόλησης. Για κάθε φοιτήτρια και φοιτητή, ο φορέας θα παρέχει θέση εργασίας (δηλ. γραφείο, Η/Υ, απαραίτητο λογισμικό, ή άλλο απαραίτητο εξοπλισμό), ώστε η ασκούμενη ή ο ασκούμενος να μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του αντικειμένου απασχόλησης που θα της/του ανατεθεί.
ΕΒΔΟΜΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Το μάθημα στοχεύει στην εισαγωγή των φοιτητών/τριών στο πεδίο των τρισδιάστατων γραφικών, καθώς και στην εξοικείωσή τους με τις βασικές αρχές του σχεδιασμού και της δημιουργίας εφαρμογών, με έμφαση στη χρήση τους στο ευρύτερο πεδίο του πολιτισμού και της προβολής πολιτιστικών δεδομένων. Σε αυτή την προοπτική εστιάζει τόσο σε μια θεωρητική διερεύνηση του γνωστικού αντικειμένου, όσο και στην παραγωγή τρισδιάστατων γραφικών, ιδιαίτερα για εφαρμογές που υλοποιούνται σε πραγματικό χρόνο (real time). Το μάθημα αυτό αφορά στη μελέτη και διδακτική αξιοποίηση μιας σειράς βασικών ψηφιακών εργαλείων στη μαθησιακή δραστηριότητα και στη διδακτική πράξη σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες για τη γνώση και τη μάθηση και την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης. 1. Παρουσίαση Μαθήματος. 2. Ο υπολογιστής ως εργαλείο μάθησης. 3. Οι Η/Υ ως γνωστική τεχνολογία. 4. Η χρήση των Η/Υ ως γνωστικά εργαλεία από τη μεριά του μαθητή. 5. Λογισμικά γενικού σκοπού και διαδίκτυο ως γνωστικά εργαλεία. Ποιες είναι οι γνωστικές διαστάσεις του κειμενογράφου; 6. Διερεύνηση του λογισμικού υπολογιστών με σκοπό την επίδειξη πληροφοριών υπό μορφή διαφανειών. Οι Βάσεις δεδομένων ως γνωστικά εργαλεία 7. Τα πολυμέσα-υπερμέσα ως γνωστικά εργαλεία 8. Οι γλώσσες προγραμματισμού ως γνωστικά εργαλεία. 9. Τα Λογιστικά Φύλλα ως γνωστικά εργαλεία. 10. Προγράμματα ειδικού σκοπού ως εργαλεία μάθησης. 11. Τα εργαλεία Web 2.0 (e.g. Blogs) ως εργαλεία μάθησης. 12. Η ψηφιακή αφήγηση στη διδασκαλία και τη μάθηση 13. Ψηφιακά συνεργατικά περιβάλλοντα ως εργαλεία μάθησης
Το μάθημα καλύπτει ένα ευρύ φάσμα του αντικειμένου των τρισδιάστατων γραφικών αλλά εστιάζει συγκεκριμένα στην ανάπτυξη φωτορεαλιστικών τεχνικών αναπαράστασης με animation τόσο σε θεωρητικό υπόβαθρο, αλλά και σε εργαστηριακές πρακτικές. Με στόχο την αποτελεσματικότερη κατανόηση των τεχνικών ζητημάτων και τη σύνδεση της θεωρίας με την πρακτική, οι θεωρητικές ενότητες είναι ενταγμένες στο εργαστηριακό τμήμα και παρουσιάζονται με τη μορφή ασκήσεων στο λογισμικό παραγωγής τρισδιάστατων γραφικών Maxon Cinema 4D.
Το μάθημα περιλαμβάνει: - Εισαγωγή στην Κυβερνητική 1ης και 2ης τάξης - Φιλοσοφικές απόψεις σχετικά με την έννοια του «κοινωνικού ανθρώπου» - Η θεωρία της αυτοποίησης στη Βιολογία και στην Κοινωνιολογία - Η λειτουργία της επικοινωνίας και η έννοια του νοήματος, από την πλευρά της σύγχρονης συστημικής θεώρησης - Οι θεωρίες σχετικά με τα κοινωνικά συστήματα (Durkheim, Parsons, Habermas, Luhmann) - Οι θεωρίες σχετικά με τη σύγχρονη κοινωνία και την παγκοσμιοποίηση - Προβλήματα διακυβέρνησης στη σύγχρονη κοινωνία
Το μάθημα εξετάζει και αναλύει τις επιπτώσεις της ανάπτυξης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από ιστορική και φιλοσοφική σκοπιά. Το πρώτο μέρος αποτελεί μία σύντομη ιστορική αναδρομή, η οποία εστιάζει στην διερεύνηση των βασικότερων σταθμών της λεγόμενης «ψηφιακής επανάστασης». Το δεύτερο μέρος ασχολείται με τη περιγραφή και ανάλυση διαφορετικών περιβαλλόντων κοινωνικής δικτύωσης. Βασικός στόχος είναι να αναδειχθούν οι πολλαπλές παράμετροι που διαμορφώνουν τις ιδιαιτερότητες, λειτουργίες και στόχους που εξυπηρετούν οι social media πλατφόρμες. Στο τρίτο σκέλος του μαθήματος, οι φοιτητές εξοικειώνονται με σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίες υπερβαίνουν την παραδοσιακή διάκριση ανάμεσα στην κοινωνία και την τεχνολογία. Εξίσου σημαντικός στόχος του μαθήματος είναι η διαμόρφωση πλαισίου πρώτης επαφής των φοιτητών με σημαίνοντα θεωρητικά πεδία της ιστορίας και της φιλοσοφίας που διερευνούν θέματα όπως η ψηφιακότητα, οι νέες οντολογίες χώρου και χρόνου, η συνδεσιμότητα, η υβριδικότητα, η παιγνιοποίηση, η ψηφιακή εργασία, η ψηφιακή μνήμη, η έννοια των κυβερνο-οργανισμών, η διαμεσολάβηση αλλά και τη συμβολή αυτών στην αναδιοργάνωση της αισθητικής εμπειρίας αλλά και γενικότερα της ανθρώπινης αντίληψης.
Είναι γνωστό ότι από τη στιγμή που κατασκευάζεται ένα αντικείμενο, αρχίζουν οι διαδικασίες φθοράς του. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών έχει αποδειχθεί ότι, οι περιβαλλοντικές συνθήκες που επικρατούν στους εκθεσιακούς και αποθηκευτικούς χώρους των μουσείων, είναι από τους πιο κρίσιμους παράγοντες σχετικά με τη διατήρηση των συλλογών. Η ρύπανση (χημική και ηχητική), οι συχνές διακυμάνσεις της σχετικής υγρασίας και της θερμοκρασίας, ο ακατάλληλος φωτισμός είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντικές φθορές στα διάφορα εκθέματα. Στο πλαίσιο αυτό, το συγκεκριμένο μάθημα έχει ως στόχο να μελετήσει τις διάφορες περιβαλλοντικές παραμέτρους που μπορούν να απειλήσουν τη διατήρηση των συλλογών και να μελετήσει τις διαθέσιμες επιστημονικές μεθόδους και τεχνικές που μπορούν να τις προστατεύσουν από τις αλλοιώσεις που προκαλούνται από την αλληλεπίδραση τους με το περιβάλλον.
Το μάθημα εισάγει τους σπουδαστές στις μεθόδους, την τεχνολογία και τις τεχνικές του μοντάζ οπτικοακουστικών έργων, δηλαδή στη διαδικασία επιλογής ως προς τη σειρά και τη διάρκεια των οπτικοακουστικών εικόνων (πλάνων) σε ένα έργο. Δεύτερος βασικός στόχος, η επισκόπηση σκηνοθετικών ζητημάτων κατά την πλήρη αλυσίδα παραγωγής ενός μικρού οπτικοακουστικού έργου, από το σενάριο στο γύρισμα και το μοντάζ. Η θεωρητική κατάρτιση περιλαμβάνει πλήρη ανάλυση, μέσω προβολών και διαλέξεων, των δυνατοτήτων του μοντάζ και της διαμόρφωσης του νέου οπτικοακουστικού χωροχρόνου του έργου. Γίνεται εκτενής παράθεση των τεχνικών και των κανόνων του μοντάζ με αίσθηση συνέχειας και εξετάζονται οι πιο συνηθισμένοι εναλλακτικοί τρόποι μοντάζ (μουσικό μοντάζ, διανοητικό μοντάζ κλπ). Εξετάζεται ακόμη η διαδικασία ντεκουπάζ των σεναρίων και ο τρόπος δημιουργίας storyboard. Η προβολή αποσπασμάτων από ταινίες όλων των ειδών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της διδασκαλίας και γι’ αυτό είναι απολύτως απαραίτητη η συνεχής παρουσία στις διαλέξεις του μαθήματος. Στο εργαστηριακό μέρος γίνεται συστηματική εκμάθηση (μέσω ασκήσεων), επιλεγμένων λογισμικών επαγγελματικών προδιαγραφών για μοντάζ, καθώς και πρακτική εφαρμογή τους στη δημιουργία ομαδικής ή ατομικής μικρών ταινιών στο πλαίσιο ασκήσεων.
Στο μάθημα αυτό εξετάζονται οι διαδικασίες της επικοινωνίας και οι μορφές συνεργασίας που παρουσιάζονται στα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα νέας γενιάς, όπως αυτές οριοθετούνται από τα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα. Επίσης προσδιορίζονται τα χαρακτηριστικά της συνεργασίας και της επικοινωνίας με τις προηγμένες υπηρεσίες διαδικτύου και η χρήση τους για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Συγκεκριμένα, εξετάζεται η συνεργατική μάθηση υποστηριζόμενη από υπολογιστές (Computer-Supported Collaborative Learning) και οι βασικές κατηγορίες εφαρμογών της, προσδιορίζοντας το θεωρητικό υπόβαθρο της συνεργατικής μάθησης υποστηριζόμενη από υπολογιστές, τις αρχές συνεργασίας, την αποτελεσματικότητά της, και παράγοντες που την καθορίζουν. Κατόπιν, διερευνείται στην πράξη πως εφαρμόζονται συγκεκριμένες συνεργατικές στρατηγικές για το σχεδιασμό και υλοποίηση ενός έργου (project) σε μικρές ομάδες 4 ατόμων, προσδιορίζοντας τις κατάλληλες στρατηγικές συνεργασίας που οι συμμετέχοντες στην ομάδα θα υιοθετήσουν και θα εφαρμόσουν για την υλοποίηση των διαφόρων δραστηριοτήτων από τις οποίες αποτελείται το έργο, ενσωματώνοντας ταυτόχρονα διάφορα είδη εργαλείων συνεργατικής εργασίας για την υποστήριξη του έργου και της συνεργασίας. 1.Παρουσίαση του μαθήματος 2.Στρατηγικές συνεργατικής μάθησης. 3. Στρατηγικές συνεργατικής μάθησης -Παραδειγματικό Σενάριο (Jigsaw) Παρουσίαση της πλατφόρμας Moodle 4.Εισαγωγή στην συνεργατική μάθηση. 5. Η συνεργατική μάθηση/εργασία υποστηριζόμενη από υπολογιστές (CSCL/CSCW) 6. Κοινότητες Πρακτικής 7. Οργάνωση και παροχή τεχνολογιών σε κοινότητες 8. Μοντέλα Επικοινωνίας 9. Συστήματα και εργαλεία υποστήριξης συνεργατικής μάθησης 10. Συνεργατική Μάθηση μέσω Κινητών Συσκευών 11.Αξιολόγηση συνεργατικής μάθησης 12. CSCL: αποφάσεις και τάσεις σχεδιασμού 13.Εξέλιξη της CSCL - Ενορχήστρωση
Στο μάθημα διερευνάται ο κομβικός ρόλος των αισθήσεων στην επικοινωνία του ανθρώπου με τα ψηφιακά μέσα. Η συμβολή των αισθήσεων στην παραγωγή και χρήση τεχνικών μέσων όπως και οι τρόποι αλλαγής της αντίληψης για τον χώρο και τον χρόνο με τη χρήση τεχνικών μέσων, παρουσιάζονται και αναλύονται με αναφορά σε διαφορετικές επιστημονικές παραδόσεις, ιστορικές περιόδους, πολιτισμικές και καλλιετχνικές διεργασίες. Το μάθημα αναπτύσσεται με βάση τον σχεδιασμό, την υλοποίηση και την παρουσίαση ενός συλλογικού project συνήθως με τη μορφή media walk. Στα media walks ο χρήστης περπατάει σε μια προκαθορισμένη διαδρομή βλέποντας στην οθόνη του κινητού (ή του tablet του) βίντεο που παρουσιάζουν την περιοχή στην οποία περπατάει εκείνη τη στιγμή. Σκοπός τέτοιων projects είναι ο εμπλουτισμός της πολυ-αισθητηριακής επαφής με τον περιβάλλοντα χώρο, με τη χρήση ψηφιακών μέσων. Το περιεχόμενο, ο τρόπος δημιουργίας και η οργάνωση του project αναπτύσσονται μέσα από τη δημιουργική συνεργασία των φοιτητών και των φοιτητριών, κατά την εξέλιξη του μαθήματος.
Τα Συστήματα Διαχείρισης Περιεχομένου (Content Management Systems, CMS) είναι διαδικτυακές εφαρμογές που επιτρέπουν την online τροποποίηση του περιεχομένου ενός website. Τα CMS επιτρέπουν την αλλαγή του περιεχόμενου χωρίς να είναι απαραίτητες ειδικές γνώσεις σχετικές με τη δημιουργία ιστοσελίδων ή γραφικών. Οι αλλαγές του website μπορούν να γίνουν από οποιονδήποτε Η/Υ που είναι συνδεμένος στο Διαδίκτυο, χωρίς να χρειάζεται να έχει εγκατεστημένα ειδικά προγράμματα επεξεργασίας ιστοσελίδων, γραφικών κ.λπ. Μέσω ενός απλού browser, ο χρήστης μπορεί να συντάξει ένα κείμενο και να ενημερώσει άμεσα το διαδικτυακό του τόπο. To μάθημα εστιάζει στην κατανόηση των χαρακτηριστικών των μοντέρνων δημοφιλών CMS, με έμφαση στα CMS ανοικτού κώδικα. Επίσης στη χρήση τέτοιων CMS για τη δημιουργία διαδικτυακών τόπων με βασικές λειτουργικές προδιαγραφές, στην αλλαγή του προτύπου εμφάνισης και διάταξης websites που κατασκευάζονται με χρήση CMS αλλά και τη διαδικασία ενσωμάτωσης νέων λειτουργικών μονάδων (components) για την επαύξηση της λειτουργικότητας του website.
Το μάθημα εξετάζει το ρόλο των ασύρματων τεχνολογιών και του κινητού υπολογισμού στο σύγχρονο τοπίο των επικοινωνιών και εφαρμογών πολυμέσων. Γίνεται επισκόπηση των τεχνολογιών ασύρματων επικοινωνιών, αρχών λειτουργίας και σχεδιασμού δικτύων κινητής τηλεφωνίας, εργαλεία ανάπτυξης κινητών εφαρμογών, κινητής προσβασιμότητας, υπηρεσιών με επίγνωση θέσης και πλαισίου και θεμάτων κινητού και ασύρματου επιχειρείν. Υλοποιούνται εφαρμογές ιστού για κινητές συσκευές καθώς και εγγενείς εφαρμογές (στην πλατφόρμα Android).
ΟΓΔΟΟ ΕΞΑΜΗΝΟ
Το μάθημα περιλαμβάνει τη διδασκαλία σε: Εννοιολογική Θεμελίωση όρων Ασφάλειας Πληροφοριακών και Επικοινωνιακών Συστημάτων, Ταυτοποίηση και Αυθεντικοποίηση, Έλεγχος Προσπέλασης, Αποτίμηση και Διαχείριση Επικινδυνότητας Πληροφοριακών Συστημάτων, Ασφάλεια Λειτουργικών Συστημάτων, Κακόβουλο Λογισμικό, Πολιτικές Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων. Στοιχεία Εφαρμοσμένης Κρυπτογραφίας: Κλασικές Κρυπτογραφικές Μέθοδοι, Συμμετρικά και Ασύμμετρα Κρυπτοσυστήματα, Κώδικες Αυθεντικοποίησης Μηνυμάτων, Ψηφιακές Υπογραφές, Πάροχοι Υπηρεσιών Πιστοποίησης, Υποδομή Δημόσιων Κλειδιών, Νομοθετικό και Ρυθμιστικό Πλαίσιο στην Ελλάδα, Ζητήματα Προστασίας της Ιδιωτικότητας και των Προσωπικών Δεδομένων. Μελέτη Περιπτώσεων σε Πολιτισμικά Πληροφοριακά Περιβάλλοντα. Διαλέξεις 1. Εννοιολογική Θεμελίωση 2. Ταυτοποίηση και Αυθεντικοποίηση 3. Έλεγχος Προσπέλασης 4. Στοιχεία Εφαρμοσμένης Κρυπτογραφίας 5. Συμμετρική Κρυπτογράφηση 6. 7. Ασύμμετρη Κρυπτογράφηση 8. 9. Υποδομή Δημοσίου Κλειδιού 10. Ψηφιακά Πιστοποιητικά και Ψηφιακές Υπογραφές 11. Ιομορφικό Λογισμικό 12. Αποτίμηση και Διαχείριση Επικινδυνότητας Πληροφοριακών Συστημάτων 13. Μελέτες Περίπτωσης σε Πολιτισμικά Πληροφοριακά Περιβάλλοντα
Περιγραφή – Οργάνωση Μαθήματος Αυτό το μάθημα θα χρησιμεύσει ως εισαγωγική διεπιστημονική προσέγγιση για τη μελέτη των βιντεοπαιχνιδιών και του αναδυόμενου τομέα των μελετών ψηφιακών παιχνιδιών. Κάθε φοιτητής ενθαρρύνεται να φέρει στο μάθημα τα ενδιαφέροντα, την τεχνογνωσία και την διάθεσή του για παιχνίδια. Παίζοντας, αναλύοντας και διαβάζοντας τα (ψηφιακά) παιχνίδια θα προσπαθήσουμε να μελετήσουμε τη δομή, τη λειτουργία τους, την επιρροή τους στον πολιτισμό και την κοινωνία. Μέρος 1. Τι παιχνίδι (εβδομάδες 1-2) Θα αρχίσουμε να μιλάμε και να διαβάζουμε για τα παιχνίδια και το παιχνίδι/παίζειν. Πώς μπορούμε να το ορίσουμε; Γιατί είναι καθολικό ως ανθρώπινη εμπειρία; Ποιος είναι ο ρόλος του στην κοινωνία; Μέρος 2. Ποιες είναι οι βασικές κατηγορίες παιχνιδιών και οι βασικές διαφορές του gameplay (3-5) Θα παίξουμε και θα δούμε τι και πώς παίζουν άλλοι. Διαφορετικοί τύποι παιχνιδιών θα δοκιμαστούν στην τάξη και θα αναλυθούν. Οι μαθητές θα πρέπει να παρουσιάζουν παιχνίδια και την ανάλυσή τους στις συναντήσεις στην τάξη, παρέχοντας στους άλλους μαθητές την ευκαιρία να παρατηρήσουν και να γνωρίσουν μια μεγάλη γκάμα παιχνιδιών, στυλ παιχνιδιού και συστήματα κανόνων. Οι σπουδαστές θα κληθούν επίσης να φέρουν στη συζήτηση τις προσωπικές τους εμπειρίες εντός και εκτός παιχνιδιού. Μέρος 3. Βασικές αρχές σχεδιασμού παιχνιδιών (εβδομάδες 4-7) Συζητάμε και αναλύουμε τις τέσσερις βασικές κατηγορίες σχεδιασμού παιχνιδιών: μηχανική, ιστορία, αισθητική, τεχνολογία. Μέρος 4. Σχεδιασμός παιχνιδιού (8-13) Τέλος, θα σχεδιάσουμε (στο χαρτί κυρίως) ένα δικό μας παιχνίδι ως τελικό έργο της τάξης. Στους φοιτητές θα παρέχεται πλούσιο υλικό περιεχομένου, το οποίο μπορεί να διαφέρει από χρονιά σε χρονιά ανάλογα με τα ενδιαφέροντα του καθηγητή και των φοιτητών. Ατυό το περιεχόμενο θα χρησιμοποιείται για να σχεδιάσουν οι φοιτητές ένα παιχνίδι. Αρχικά στο σύνολό της η τάξη θα χτίσει την ιστορία και έπειτα σε μικρότερες ομάδες, με βάση τα ενδιαφέροντα και τις γνώσεις που φέρνουν οι μαθητές στην τάξη θα σχεδιαστεί ένα ψηφιακό παιχνίδι.
Το μάθημα εισάγει τους σπουδαστές στα διάφορα είδη οπτικοακουστικών έργων και στη ανάλυση πρακτικών ζητημάτων που προκύπτουν κατά τη δημιουργία τους, ειδικά στις Ελληνικές συνθήκες παραγωγής . Εξετάζεται η σκηνοθεσία και παραγωγή “εφαρμοσμένων” οπτικοακουστικών έργων (από διαφημιστικά ως σήριαλ, καλύψεις κοινωνικών εκδηλώσεων και ντοκιμαντέρ). Η θεωρητική κατάρτιση εισάγει, μέσω προβολών και διαλέξεων, στα εφαρμοσμένα οπτικοακουστικά έργα (βίντεο κοινωνικών εκδηλώσεων, εταιρικά βίντεο, διαφημιστικά, trailer, εκπαιδευτικά βίντεο, ταινίες μυθοπλασίας κλπ) εξετάζoντας τα κατά περίπτωση και αφιερώνοντας μια ή δύο διαλέξεις στη φόρμα και την πολιτιστική τους παράδοση. Το εργαστηριακό μέρος περιλαμβάνει πρακτική εφαρμογή και δημιουργία συγκεκριμένων μορφών έργων της οπτικοακουστικής βιομηχανίας.
Στο µάθηµα προσεγγίζονται τα διαδοχικά στάδια δημιουργίας μιας έκθεσης, από τη διερεύνηση της σκοπιµότητας, την αντιμετώπιση των θεσµικών µουσειολογικών και µουσειογραφικών θεµάτων, έως την υλοποίηση και την αξιολόγηση. Με άξονα την υλοποίηση μιας «πραγματικής» έκθεση ως παράδειγµα, και µε παράλληλες αναφορές σε άλλα υπαρκτά ή υποθετικά παραδείγµατα δίνεται η ευκαιρία να συζητηθούν όλα τα θέµατα που σχετίζονται µε την µουσειολογική θεωρία όταν αυτή προσεγγίζεται µέσα από το πρίσµα της πράξης. Συγκεκριμένα απασχολούν: • Η συγκρότηση της εκθεσιακής ομάδας • Η σκοπιμότητα μιας έκθεσης • Η εξασφάλιση χορηγιών • Ομάδες στόχοι της έκθεσης • Τα «πράγματα» και η συγκρότηση της συλλογής • Η αφήγηση • Οι μουσειολογικές και μουσειογραφικές επιλογές • Η διαμόρφωση του χώρου • Τα εκθεσιακά μέσα • Ο υπομνηματισμός και η τεκμηρίωση • Η προβολή της έκθεσης • Η αξιολόγηση μιας έκθεσης
Αυτό το μάθημα θα επικεντρωθεί στην εξέλιξη των τεχνολογιών κινούμενων εικόνων και τις πρωτοποριακές καλλιτεχνικές πρακτικές που διέπουν την πειραματική οπτικοακουστική έκφραση. Οι φοιτητές θα μάθουν για την πειραματική ταινία και το βίντεο καθώς και τις εξελικτικές, εννοιολογικές και ιστορικές διαφορές και τις σχέσεις τους στο χώρο των τεχνών. καλές. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί σε πειραματικές μορφές ταινιών μικρού μήκους και βίντεο. Θα δοθούν παραδείγματα έργων πειραματικής τέχνης με κινούμενη εικόνα. Τέλος σκοπός του μαθήματος είναι η τελική δημιουργία μιας οπτικοακουστικής εφαρμογής ή έργου με πειραματικές μεθόδους. Στο σεμινάριο θα μελετηθούν ζητήματα θεωρίας των πειραματικών έργων και της καλλιτεχνικής πρακτικής.
Το μάθημα προσφέρει μια συστηματική εισαγωγή στην ανάλυση και σχεδίαση πληροφοριακών συστημάτων, καλύπτοντας θεωρητικά, τεχνικά και μεθοδολογικά ζητήματα. Συγκεκριμένα, παρουσιάζονται οι σύγχρονες εφαρμογές των πληροφοριακών συστημάτων για τη διεκπεραίωση πολύπλοκων επιχειρησιακών λειτουργιών, τη συσσώρευση γνώσης και τη στήριξη διαδικασιών λήψης αποφάσεων. Γίνεται αναφορά σε κοινωνικά και ηθικά ζητήματα (ποιότητα συστημάτων, προστασία προσωπικού απορρήτου, πνευματική ιδιοκτησία). Επίσης, περιγράφεται το τεχνολογικό υπόβαθρο των πληροφοριακών συστημάτων (υλικό, βάσεις δεδομένων, τηλεπικοινωνίες). Έμφαση δίνεται στις σύγχρονες τεχνολογικές πλατφόρμες όπως είναι το λογισμικό ανοιχτού κώδικα, τα περιβάλλοντα νεφοϋπολογιστικής, οι κινητές τεχνολογίες. Τέλος παρουσιάζονται οι τεχνικές και μεθοδολογίες για ανάπτυξη των ΠΣ.
Το μάθημα πραγματεύεται τεχνολογίες και μεθόδους επισημείωσης και αναπαράστασης γνώσης με έμφαση σε πληροφορία σχετική με την ευρύτερη Πολιτισμική Βιομηχανία. Εισαγωγικές έννοιες της γνώσης, δεδομένων, πληροφορίας και λογικής και λειτουργίες επί αυτών παρουσιάζονται ενώ περιγράφεται η εννοιολογική και τεχνολογική στοίβα του Σημασιολογικού Ιστού. Προσεγγίσεις οργάνωσης και υποστήριξης γνώσης με έμφαση στα μεταδεδομένα και την ταξινομία καθώς και σχετικά θέματα και προκλήσεις όπως ετερογένεια και διαλειτουργικότητα, κλιμάκωση, κ.α. συζητούνται και ενδεικτικές προσεγγίσεις παρουσιάζονται. Ενδεικτικά πρότυπα μεταδεδομένων στον πολιτισμό (DC, CIDOC-CRM, EDM ESE, LIDO, MARC) και αντίστοιχες τεχνολογίες (XML, XSL, DTD, XSLT, RDF, OWL) περιλαμβάνονται στην ύλη του μαθήματος. Το θεωρητικό μέρος του μαθήματος συνοδεύεται από πρακτική εξάσκηση στο εργαστήριο Η/Υ με τη χρήση λογισμικών πακέτων αποτύπωσης, επεξεργασίας και διασύνδεσης γνώσης και πληροφορίας τα οποία βοηθούν στην καλύτερη αφομοίωση της διδαχθείσας ύλης.
Στόχος του συγκεκριμένου μαθήματος είναι η γνωριμία των φοιτητών με τα σημαντικότερα σύγχρονα περιβαλλοντικά ζητήματα σε διεθνές επίπεδο. Οι ανθρωπογενείς απειλές για το περιβάλλον έχουν οδηγήσει πολλές φορές στην διατάραξη των ισορροπιών του, με σημαντικές, σε αρκετές περιπτώσεις, επιπτώσεις και στην ποιότητα ζωής των έμβιων οργανισμών. Ζητήματα όπως το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η μείωση του στρατοσφαιρικού όζοντος, η μη ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων, η υποβάθμιση των φυσικών οικοσυστημάτων, η αστικοποίηση, είναι μερικά από τα θέματα που θίγονται. Σε όλα τα περιβαλλοντικά ζητήματα που παρουσιάζονται στα πλαίσια του συγκεκριμένου μαθήματος, αναφέρονται και οι επιπτώσεις που έχουν, ορισμένα από αυτά, και στην υλική πολιτισμική κληρονομιά.
Το μάθημα πραγματεύεται θεωρητικά με την έννοια του χώρου τόσο στις πραγματικές όσο και στις εικονικές του διαστάσεις. Επίσης, αναλύεται η έννοια τόπος ως βιωμένος χώρος όπως αυτή διαμορφώνεται στο πλαίσιο της πολιτισμικής θεωρίας. Στη συνέχεια εστιάζει στον τρόπο που ο πολιτισμός αποτυπώνεται στο χώρο μέσα από τις κοινωνικές και ιστορικές διαδικασίες και τα πολιτισμικά δίκτυα. Για την κατανόηση των εννοιών και διαδικασιών παρουσιάζονται παραδείγματα χώρων που λειτουργούν ως παλίμψηστα ιστορικών και πολιτισμικών πληροφοριών και δεδομένων. Τέλος, περιλαμβάνει την παρουσίαση μεθόδων (αρχειακή έρευνα, βιβλιογραφική έρευνα, συνεντεύξεις) πολιτισμικής καταγραφής του χώρου και τεχνικών οργάνωσης και αποτύπωσης των δεδομένων με τη χρήση των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών. Η διεξαγωγή του μαθήματος υλοποιείται μέσα από δεκατρείς θεματικές διαλέξεις. Μέρος του υλικού που χρησιμοποιείται στις διαλέξεις αναρτάται στην ηλεκτρονική σελίδα του μαθήματος. Κατά την παράδοση των διαλέξεων προτρέπεται η συμμετοχή των φοιτητών με τοποθετήσεις και απόψεις με σκοπό την κατανόηση των εννοιών και οργανώνονται ομάδες εργασίας που ασκούνται στην πολιτισμική καταγραφή του χώρου με σκοπό την οργάνωση δεδομένων και τη θεματική χαρτογράφηση.
Περιεχόμενο του μαθήματος αποτελεί η εμφάνιση και εξέλιξη των θεωριών της διοίκησης και η κατανόηση του ρόλου της διοίκησης και της διαμόρφωσης στρατηγικής στα πολιτιστικά ιδρύματα, από το 19ο αιώνα έως σήμερα στο διεθνή και τον Ελληνικό χώρο. Εξετάζονται: • Οι έννοιες του «πολιτισμικού» και «πολιτιστικού», της πολιτισμικής διαχείρισης, της πολιτιστικής πολιτικής, της στρατηγικής, της διοίκησης, του πολιτιστικού οργανισμού. • Οι θεωρίες διοίκησης. • Η ανάγκη διαμόρφωσης στρατηγικής και τα στάδια του στρατηγικού σχεδιασμού στη λειτουργία και διαχείριση των πολιτιστικών οργανισμών. • Η συλλογή δεδομένων, η περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης και η αξιολόγηση της στρατηγικής των πολιτιστικών οργανισμών στην Ελλάδα και το εξωτερικό. • Η συλλογή δεδομένων για το σύνολο των Ελληνικών πολιτιστικών οργανισμών και η διαμόρφωση προτάσεων στρατηγικής για τους πολιτιστικούς οργανισμούς σε επιμέρους τομείς τους. • Η οργάνωση και παραγωγή πολιτιστικών δραστηριοτήτων. Επιτόπια projects. • H έννοια της «πολιτιστικής κληρονομιάς». • H εξέλιξη των αρχαιολογικών θεωριών και της αρχαιολογικής σκέψης. • H Ελληνική αρχαιολογική νομοθεσία και οι διεθνείς συμβάσεις για την πολιτιστική κληρονομιά (π.χ. UNESCO). • Η έννοια και το περιεχόμενο της Μεταδιαδικαστικής αρχαιολογίας και της νέας σχέσης κοινού – αρχαιολογίας.

Η Πτυχιακή Εργασία (ΠΕ) είναι μάθημα Υποχρεωτικό Επιλογής που ισοδυναμεί με δέκα (10) ECTS.

Η εγγραφή στην Πτυχιακή Εργασία γίνεται με δήλωση του φοιτητή/της φοιτήτριας στη Γραμματεία κατά την εγγραφή του/της στο 7ο ή μεταγενέστερο Εξάμηνο Σπουδών.

Η ελάχιστη διάρκεια της ΠΕ είναι 2 εξάμηνα. Για την έναρξη της ΠΕ ο/η φοιτητής/τρια θα πρέπει να έχει ολοκληρώσει 6 εξάμηνα σπουδών.

Οι διδάσκοντες του Τ.Π.Τ.Ε. ανακοινώνουν τα θέματα των πτυχιακών εργασιών και οι φοιτητές/τριες σε συνεργασία μαζί τους επιλέγουν το αντικείμενο της πτυχιακής τους.

Οι πτυχιακές εργασίες μπορούν να είτε ατομικές, είτε συλλογικές από ομάδα δύο ή τριών φοιτητών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις ο αριθμός της ομάδας μπορεί να υπερβεί τα 3 άτομα, με ευθύνη του επιβλέποντα ή των διδασκόντων που συνεπιβλέπουν την εκπόνηση της πτυχιακής.

Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πτυχιακή εργασία μπορείτε να αντλήσετε από τον Κανονισμό Πτυχιακής Εργασίας του Τμήματος.